Dos mil güeito
Ya ye. Ya ye dos mil güeito. L'anyo d'a fin d'o mundo t'os zaragozans. Ya ye aquí o diya d'anyo nuebo...
Sí, l'anyada pasada ligué en cabo d'anyo. Y sin querer-lo, ni asperar-lo, ni amenistar-lo,... Istas cosas son asinas, funzionan con as Leis de Murphy, y cuan yes buscando no trobas, pero cuan no buscas te troban. Como diz a canta d'Amaral, podébanos estar zelebrando tamién un atro cabo d'anyo, pero no. Fa bels diyas charraba d'os bisexuals, y sí, me referiba a él. Y lo feba con total rabia, cuasi con odio. Ayere le combidé a una biera y me felizitó lo cabo d'anyo, pero me dizió que no quereba fer-se ixa biera con yo.

Maitín tornará a estar cabo d'anyo y, pero barias custions que no bienen a o caso, he bosau as entradas de dos cotillons. Estaré meya nueit con uns amigos y l'atra meya con atros (a mía colla d'amigos se fragmentó en 1999 y asinas continamos...) pero ya sé que si os astros no s'achuntan como suzedió l'anyada pasada, no boi a tener ni la más menima posibilidat de trobar a beluno que trobe tíos, que no boi a poder sisquiera fatiar. Pero totz os míos amigos podrán fer-lo, en un u en atro cotillón, en o suyo rollo. Y, amás, continan dizindo-me a la cara que nunca no irán con yo al ambient 'no baiga a estar que me entre un tío' (u una tía si ye una tía).
No, yo tiengo claro que si maitín trobo lo que quiero trobar, no seré 'confundiu como un nino', sino que abré trobau lo que he quiesto trobar. Y abré trobau más que muitos d'os míos amigos que fatirarán dica l'amanixer con cualsiquier tía que le bufe la pocha (nunca no millor dito). Pero dimpués, qui se'n irá a buquir con o primer culo que i pasa, seré yo. Claro, que ta ixo soi o marica promiscuo.
Pase lo que pase, maitín ta yo será un diya de cabo d'anyo más, un cabo d'anyo en eterolandia en lo que abré de parixer ferliz y integro, sonredindo de traza ipocrita, fendo creyer que soi feliz, pero a la fin, seré en una cantonada d'o bar, mirando-me-lo, perque ixo, una begada más, no ba con yo...
¡Happy new year 2008!

Meneame
del.icio.us
O mundo se'n ba t'abaixo. Toda la resta d'a mesa (maricas totz) ubre a boca. ¡No puede estar! ¿Ya? D'as crisis maricas tres son as piors: conoixer-se y reconoixer-se, salir de l'almario en casa y... ¡as bodas d'os amigos eteros!


