Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Archibo: Abiento 2007

Dos mil güeito

lomarica 31/12/2007 @ 02:32

Ya ye. Ya ye dos mil güeito. L'anyo d'a fin d'o mundo t'os zaragozans. Ya ye aquí o diya d'anyo nuebo...

Sí, l'anyada pasada ligué en cabo d'anyo. Y sin querer-lo, ni asperar-lo, ni amenistar-lo,... Istas cosas son asinas, funzionan con as Leis de Murphy, y cuan yes buscando no trobas, pero cuan no buscas te troban. Como diz a canta d'Amaral, podébanos estar zelebrando tamién un atro cabo d'anyo, pero no. Fa bels diyas charraba d'os bisexuals, y sí, me referiba a él. Y lo feba con total rabia, cuasi con odio. Ayere le combidé a una biera y me felizitó lo cabo d'anyo, pero me dizió que no quereba fer-se ixa biera con yo.

campanadas2008.jpg

Maitín tornará a estar cabo d'anyo y, pero barias custions que no bienen a o caso, he bosau as entradas de dos cotillons. Estaré meya nueit con uns amigos y l'atra meya con atros (a mía colla d'amigos se fragmentó en 1999 y asinas continamos...) pero ya sé que si os astros no s'achuntan como suzedió l'anyada pasada, no boi a tener ni la más menima posibilidat de trobar a beluno que trobe tíos, que no boi a poder sisquiera fatiar. Pero totz os míos amigos podrán fer-lo, en un u en atro cotillón, en o suyo rollo. Y, amás, continan dizindo-me a la cara que nunca no irán con yo al ambient 'no baiga a estar que me entre un tío' (u una tía si ye una tía).

No, yo tiengo claro que si maitín trobo lo que quiero trobar, no seré 'confundiu como un nino', sino que abré trobau lo que he quiesto trobar. Y abré trobau más que muitos d'os míos amigos que fatirarán dica l'amanixer con cualsiquier tía que le bufe la pocha (nunca no millor dito). Pero dimpués, qui se'n irá a buquir con o primer culo que i pasa, seré yo. Claro, que ta ixo soi o marica promiscuo.

Pase lo que pase, maitín ta yo será un diya de cabo d'anyo más, un cabo d'anyo en eterolandia en lo que abré de parixer ferliz y integro, sonredindo de traza ipocrita, fendo creyer que soi feliz, pero a la fin, seré en una cantonada d'o bar, mirando-me-lo, perque ixo, una begada más, no ba con yo...

¡Happy new year 2008!

Nadal y bodorrios

lomarica 26/12/2007 @ 01:43

Nadal ye d'ixas calendatas que fan fastio. No per lo que sinnifica, sino per lo que fa remerar que estamos maricas y que, per muita lei de matrimonio que bi aiga estar marica no ye tan azeptau como parixe.

As nueitz de nadal, continan estando como siempre. Primos con nobia, primas con nobio, primos ninos chugando, preguntas tocagüegos d'os familiars a o respeutibe de mozetas,... Y siempre ye a mesma rispuesta: "no en tiengo, si en tenese te lo diría". Berdatz a meyas. Mentiras a meyas. En tot caso, no ye sólo que una mentira ta la parentalla, tamién lo ye ta uno mesmo.

Más que mas, nadal fa fastio si en ixe diya ye o 6eno abo d'anyo con un ex (¡hostia que gran que me foi!). En o mío caso, no le beyeba dende Pilars y agora bibe en Londra, pero ye beniu ta casa, como El Almendro, per Nadal. He quedau con él y atros amigos y a nuestra combersa sobre o cabo d'anyo ye estada curta. Prou corta. En seis anyos cambian muitas cosas...

Parentalla, amigos que fa muito que no beigo, biaches en o bus pleno,... Y plega un inte en que ¡s'atura o mundo! Combersa fata: propositos d'anyo nuebo... y... ¡confesión! "Asperar a que iste me demande bella cosa important!" Oh no! Matrimonio. ¡Alarma! A primera parella d'amigos se casa... U ye fendo plans. Y lo sueltan asinas, de sopetón.

wedding-cake.jpgO mundo se'n ba t'abaixo. Toda la resta d'a mesa (maricas totz) ubre a boca. ¡No puede estar! ¿Ya? D'as crisis maricas tres son as piors: conoixer-se y reconoixer-se, salir de l'almario en casa y... ¡as bodas d'os amigos eteros!

Eterorormatibos, claro. Perque per muito matrimonio marica que bi aiga en o nuestro país, iste inte contina estando trachico. L'etero troba parella antis que no lo marica y se casa tamién antis. Mientres os maricas biben en ixe perfeuta adoleszenzia contina, en la que denguno no quiere comprometer-se (pero totz cretican a totz per no querer comprometer-se), de pronto, s'atura lo mundo y a primer parella d'amigos heteros ¡se casan! Y uno prenzipia a pensar...

¿Cómo será la mía boda?

¿L'azeptarán mis pais?

¿Bendrá toda la parentalla? ¿Qué pensará 'la tía de Burgos'?

¿Qué pensarán mis pais de lo que piensa 'la tía de Burgos'?

¿Seré feliz?

¿Seré un infeliz toda la mía vida perque bi abrá chen que no reconoixerá o mío matrimonio? ¿Y si no lo reconoixen os mios amigos? ¿Y si no lo reconoixen mis pais? ¿Y si no lo reconoixe 'a tía de Burgos'?

¿Mi boda será como la d'os míos amigos?

En fin, bodas... Cuasi prefiero la parella de feito.

Sospresa!

lomarica 18/12/2007 @ 18:10

As cosas nunca son lo que parixen estar:

Retoricas

lomarica 10/12/2007 @ 00:07

Pregunta retorica: ¿Cómo sabes cuan una persona amenista buquir?

Resupesta retorica: Cuan sale d'un bar un sabado de nueis y chila: "Joder, soi farto ya, ¿beluno de busatros no querrez buquir-me?

Os archentinos son chenials

lomarica 03/12/2007 @ 00:21