Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Archibo: Febrero 2008

Cosa

lomarica 29/02/2008 @ 02:42

Cosa podrá con a Berdat,
ni a istoria
ni a soziedat.

Cosa podrá con a Reyalidat,
ni o buedo,
ni a soledat.

Yo tamién tiengo medrana, ¿sabes?
Yo tamién tiengo medrana
a la Berdat,
a la Istoria
a la Soziedat,
a o Buedo
y a la Soledat.

Yo tamién...

Yo tamién sé callar, sé ocultar, sé mentir;
yo tamién sé perder a reyalidat,
innorar lo que siento a o remerar.

Pero bi ha bella cosa,
bella cosa que me impide esconder-me,
ocultar-me,
callar-me,
remerar-me,
mentir-me.

¿Lo reconoixes?

Istorias d'amor

lomarica 25/02/2008 @ 01:30

Güe he baixau de l'autobou d'un bote, he cruixau o paso de zebra dando saltetz, he abrazau a las mías amigas Isa y Neus y he puyau ta casa ascuitando ista canta:

A calor d'a cantonada d'os arrastraus

lomarica 24/02/2008 @ 00:02

1342345083_fdbf455f50_o.jpgGüe ye un d'ixos diyas que cuesta dos oras salir d'o treballo. He quiesto puyar t'o bico andando, per o Puent d'As Fuens, mirando-me lo río. Y m'he trobau con una enluzernant luna plena deban de l'Azut, chusto denzima d'o Puent de Giménez Abad. Ascuitaba "El Rincón de los Arrastrados" de La Pulquería. He aturau en o meyo d'o puent, m'he enchegau un fumarret. Y, a la fin, no sé cómo, pero he plorau.

¿Cuántas nueitz d'ibierno m'has faltau,
sin contar os diyas largos de berano?
Ya no i yes ta querer-nos,
ya brenca más te puedo demandar.
Sé que nunca no ploras por yo,
y yo empapando güembros allenos.

Salgo t'a carrera y me presto a cayer rodando:
Tot ye lento mientres me pienso
en aquel tot que ya no en tiengo,
nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que retormo la balura.

Ya no i yes ta tener-nos,
ta tomar-nos, ta rebolber-nos.
Ya ye igual lo que puedas sentir
si ye de más lo que te tiengo que dizir.

Cada begada más desfeito y colgau d'iste
"te foi de menos".
¿Cuántas nueitz m'asperan encara de fredo infierno?
Y torno t'a carrera a trobar-me condenau
a nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que remtomo a balura cuan,
d'as mans ataus,
cantamos o nuestro corrius d'amor.

Cantamos a berdat.
No damos soluzión.
Aprende a respirar,
ye a nuestra canta.
No somos atro amor.
O tuyo baile no ye millor
con os arrastraus d'ista cantonada...
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Buelca la tuya ansiedat,
amarra o tuyo plorar.
Bosa uns tragos y anota
atros tantos más.
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Qué lastima

lomarica 22/02/2008 @ 14:22

Isto sí que ye una lastima...  María Escario ya duerme tranquila.

O lumpen dentro d'o lumpen

lomarica 22/02/2008 @ 02:46
enemigo.jpg

Güe soi estau beyendo a obra de teyatro El enemigo de la clase (a bels actors los conoixerez d'a zinta Barrio) en o Prenzipal y he parau cuenta d'una reyalidat: cuan totz os adoleszens parlan d'a suya bida, la cuentan sin cortar-se, airean sin problemas que su pai ye un cabrón, que su mai murió, que él porta la bida d'a familia, que a desestructurazión ye una constante en a suya bida.

Manimenos, un d'os personaches, gai, o primero en fer "a suya clase" en ista obra (que tos recomiendo encarezidamén, no solo que per lo bueno que ye Javier Ambrossi, autor que interpreta a o personache gai, d'o que más referenzias he trobau googleyando ye estau en o blog de Lucía Etxebarría), cuenta la suya bida con más medrana que no denguno, tocando lo tema de refilón. Se refiere a os coños con desgana y esconoxedura, debán d'as chanzas y risas d'os suyos companyers. Y, a la fin, en un inte de cuasi shock diz: "A begadas, en o sexo, os ombres follan con atros ombres y as mullers con atras mullers". Y as mías sospeitas sobre a suya sexualidat (amas de l'inte en que amostra os suyos gayumbos ta destensar una situazión) han estadas claras. Y he bista la suya autuazión en a obra parando cuenta d'a suya condizión y tot encaixaba. Bueno, he de dizir que he parau cuenta d'a sexualidat d'iste personache malas que ha entrau per a puerta con os suyos pantalons arremangaus, o canguro sin chambreta y as Converse All Stars, pero no l'he dau importanzia, per ixo d'estar mediau per iste afer.

O caso ye que he pensau... Si totz entre éls se cuentan as suyas cosas, no se chetan as mans a la cabeza per as suyas bidas, comparten y comprenden as dificultaz, ¿per qué isto no pasa con o marica? ¿Talment siga o lumpen dentro d'o lumpen?

En fin, que tos recomendo que iste cabo de semana baigaz a beyer a obra, y que parez cuenta d'o que tos rezento. Y, si no, a lo menos, tos faigaz o morro cló beyendo a Javier Ambrossi.

...Y me mata o mesmo sol que a tú t'alumbra

lomarica 19/02/2008 @ 17:09

ymemata.jpgEn ista semana he remerau bels tiempos d'o pasau, os tiempos en que uno yera, no ya choben, sino nino. M'he alcordau d'os buenos tiempos y sentimientos bibius con un amigo, talment , o primer nino de que me namoré.

Iste berano coinzidié con él, de casolidat, en Madrid. Y charremos muito d'as nuestras bidas, pero no nos miramos ta zaga ta beyer lo que yera él ta yo, u lo que yera yo ta él, u lo que yéranos; una atra istoria d'intereses cruixaus, esferens y no correspondius, como siempre.

Con 13 anyos uno ya bibiba las mesmas istorias, en afers claus, que contina bibindo a os 24, onze anyadas dimpués, onze anyadas en las que uno ha continau esboldregando-se contra muros bien duros, prebando de fer reyalidat, nomás que con l'asperanza en a man, un amor que nunca no fue correspondiu.

Agora uno ya ha aprendiu a no nomorar-se, u a no prebar de namorar-se a la primera en tot caso. Ayere, parlaba con un amigo común d'iste zagal y de yo y le deziba, parafraseyando a Lo que Surja, que una begada que me gusta un mesache, tiengo que mirar-me que siga d'o 10% de gais que bi ha, dimpués, eliminar a o 50% que le cuaca tener o mesmo rol que no yo, cuan s'ha feito isto, eliminar a o 80% de chen que no busca que buquir, d'infiels y de malrrollers en cheneral. Y, una begada que s'ha feito isto, tener a suerte de que l'amor siga correspondiu y que alto u baixo se tiengan os mesmos intreses.

Güe, a penar de tot, l'asperanza encara no s'ha perdiu. Pero güe, ye triste, tiene nombres propios, y no son de chen. Bakala ye un d'éls. Y encara que nos aprobeitemos d'un almario zibernetico que siempre emos creticau, encara que caigamos en a benta de cuerpos y d'ideyas como si l'amor naixise en un mercau como quien busca pimientos, a o más puro estilo capitalista, siempre rematamos en as mesmas pachinas, pensando-nos que l'asperanza ye o zaguer que se pierde.

A yo tampoco no m'importa...

lomarica 16/02/2008 @ 13:05
nos-importa-igual.jpg

Dende o prenzipio, siempre, as relazions entre omosexuals y eterosexuals s'alazetan en una incomprensión mutua. ¿Per qué?

Dimpués de buquir-me

lomarica 12/02/2008 @ 16:55

bonita.jpeg

No te i quedés dimpués de buquir-me,
mordiés os míos deseyos y aranyés as mías pasions,
pero no te i quedés.
Me dixés solenco tragando buro,
plorando en l'orgasmo doloroso,
una begada más.
No entiendo per qué prenzipiés
si dimpués ibas a dixar-me.

No me truqués dimpués de buquir-me,
respondiés bel mandau de cabo ta cuan,
pero no me truqués.
Me oblidés como
qui oblida un guante,
una begada más.
No entiendo per qué o buedo plenés
si dimpués ibas a dixar-me.

No me queriés dimpués de buquir-me,
me enganyés ta rendir-me debant de tú,
pero no me queriés.
Biolés o mío deseyo asperanzau
a la libertat más plena,
una begada más.
No entiendo per qué me tornés en a bida
si dimpués ibas a dixar-me.

Omofobia...

lomarica 12/02/2008 @ 00:29
  • homofobia.jpegSoi a mai a la que no se le permite besitar a os fillos a os que dio a luz, cuidó y crió.  As Cortes dizen que no cumplo los requisitos d'una mai perque agora bibo con atra muller.
  • Soi o mesache que nunca no remató l'instituto perque toz os diyas me deziban Manflorita.
  • Soi a mesacha a la que fazión fuera de casa suya perque le confesó a su mai que yera lesbiana.
  • Soi prostituta y treballo en as carreras perque denguno no quiere contratar a un transexual.
  • Somos os pais que enterrón a la suya filla muito antis de lo que cal.
  • Soi l'ombre que murió solenco en l'espital perque no le permitión l'aczeso a la cambra a qui eba estar a mía parella mientres 27 anyos.
  • Soi o nino sin pais que se despierta de pesadiellas an que l'arrancón d'a unica casa an que l'eban mostrau amor, simplament perque tiene dos pais.
  • Me suizidé nomás semanas antis de graduar-me en l'instituto.  Ya no podeba aguantar más.
  • Somos a parella que o casero dixá plantada cuan s'entetró de que querébamos logar una cambra ta dos ombres.
  • Soi a persona que nunca no sabe qué escusau fer serbir si quiere ebitar estar nimbiau a la comisaría.
  • Soi a superbibient da biolenzia domestica que paró cuenta que o sistema de refirme se tornó fredo y distant cuan s'enterón que a mía parella abusiba yera tamién muller.
  • Soi o superbibient de biolenzia domestica que no tiene sistema de refirme a o que acudir-ie debiu a que soi un ombre.
  • Soi o pai que nunca no ha abrazau a o suyo fillo perque crexié con medrana a amostrar-le l'afeuto a atros ombres.
  • Soi a mayestra d'economía domestica que siempre deseyó estar mayestra d'esportes dica que beluno le dizió que nomás que lesbianas fan ixo.
  • Soi a muller que murió cuan os paramedicos dixón de tratar-la a l'entederar-se que yera un transexual.
  • Soi a persona que se siente culpable perque piensa que podría estar una millor persona si a soziedat no l'aborrezise.
  • Soi a persona que tiene que ocultar y reserbar ta sí lo que iste mundo más amenista: amor.
  • Soi a choben que s'abergonya de confesar-le a las suyas amigas que ye lesbiana, perque constantement fan chanzas d'ellas.
  • Soi o choben amarrau a una balla, golpeau brutalment y albandonau a la mía suerte perque dos ombres 'masclos' quereban 'fer-me una lizión'.

O 7 d'otubre de 1998, Aaron McKinney y Russell Henderson portón a Matthew Shepard a un aria remota a l'este de Laramie, an que reyalizón autos d'odio inimachinables.  Matthew estió amarrau a una balla, an que estió golpeau y albandonau a o clima inmisericorde d'una nueit frega d'agüerro.  Cuasi dezigüeito oras más tardi estió trobau per un ziclista, que inizialment lo confundió con un monyaco.  Matthew morió lo 12 d'otubre a las 0:53 en un espital de Fort Collins, Colorado.

ASASINAU PER ESTAR GAI.
STOP OMOFOBIA!

As cosas sin zarrar

lomarica 07/02/2008 @ 02:50

Porto mals diyas, a berdat.  Cuan prenzipié a fer o blog, dizié que, en parti, quereba emplegar-lo como terapia y güe ye d'ixos diyas en los que ye nezesario que escriba sobre yo, más que más ta beyer si asinas puedo ordenar lo que pienso y lo que siento.  Y ye que, güe, fendo-me una bierra dimpués de treballar (si, bi eba partiu d'Espanya y me'n he enterau cuan yera rematando, talment per ixo bi abese más chen en o bar) he charrau con os míos amigos arredol d'un tema que me'n fa a o respeutibe d'a sexualidat y o treballo y, en beras, he comprendiu que a chen que no ye gai no ye capable d'empatizar con qui sí que en ye.  Y ye que bi ha un sentimiento que, se quiera u no se quiera, no se puede esplanicar con parolas.

07319_aida9g.jpgGüe, per casolidaz d'a bida, s'han achuntau barios fautors que m'han feito que toda la gran mierda acumulada de l'adoleszenzia y enterrada dende allora s'aiga desenterrau u aiga saliu enta la superfizie.  Ixo ha feito resuzitar bel sentimiento, talment d'ansiedat, que feba anyadas que no sentiba como marica.  Remerar ixa etapa dolorosa d'a mía bida ha feito que me concarase de nuebas con o mío yo desnudo, desprotechiu, sin as "napas de zebolla" d'a canta d'Algora, y he parau cuenta de que en beras, per dentro, me pudro como un cáncer.

Y he tornau a beyer como reziens ixas faltadas d'a puerta de l'instituto, ixa mala intenzión que teneba la chen cuan me pregunta a o respeutibe d'a mía sexualidat y yo callaba.  Y con o mío silenzio perpetuaba una omofobia ofizial, que no sólo yera que difuera de yo, sino que tamién yera dentro, ixe auto-odio per estar como soi y no poder tener una bida "normal", ixas biellas medranas que creyeba superadas, que han tornau a estar güe tan bibas como fa güeito anyadas.

Y m'he bisto trasportau a l'interior d'a mía adoleszenzia con os míos 25 anyos, a ixe inte en que yera construyindo y madurando a mía identidat, y he parau cuenta de que bi ha una parti d'ixa construzión que no ye rematada.  He parau cuenta que en ixa casa (bien alazetada ixo sí) tiene gotilleras.  Unas gotilleras que talment menazen con destruyir-la.

Talment seiga iste l'inte d'apanyar o teito, meter-le una gruesa capa de zimento, pero ixo talment no faiga muito bien a la mía situazión personal en atros ambitos.  ¿He de renunziar a cosas que siempre he quiesto per apanyar ixe teito?  ¿U ye millor dixar-lo ubierto y enantar en as atras cosas que siempre he quiesto ta poder apanyar-lo dimpués?  ¿Será tardi cuan pueda fer-lo con a seguridat de que no me ferá renunziar a ixas atras cosas?

Biellos pantasmas d'o pasau...  A bida ye una religada de mentiras, de meyas berdatz t'amagar-las y de berdatz dolorosas que no fan que tornar a ubrir as construczions personals mal concluyidas.  A lo menos, l'ansiedat se reduze cada begada más, pero, ¿tornará de nuebas maitín?