Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Archibo: Abril 2008

Por-no molestar

lomarica 30/04/2008 @ 15:15

L'articlo que boi a escribir güe ba a debantar ampollas.

Muitas ampollas...

Soi farto d'o porno de primers planos: no quiero beyer bideos-fotocopia de pollas entrando en culos, quiero caras golosas y embestidas brutals, perque ta mirar-me cualsiquier cosa que puedo beyer de zerca follando yo, me foi pallas.

¿Qué conyo le pasa a la tele?

lomarica 29/04/2008 @ 15:39

As istorias son unibersals. Toda la chen bibe as mesmas istorias, antis u dimpués. Pero que una serie de telebisión en dos semanas relate de traza tan fiel a bida d'uno ye ta fer-se-ne.

Yo no sé encara qué feba o domingo beyendo Fama. Ye berdat que beyer a un pabo bailando en gayumbos no tiene pre, y o mío colega Alber puede dizir muito a o respeutibe.

Manimenos, muito tiempo perdié mirando-me un programa con o que puedes preguntar-te si encara bi ha eterosexuals en o mundo. Perque en telezinco Fidel la yera montando muito muito muito gorda:

Istos diyas que soi remerando y planteyando-me muitas cosas a o respeuto d'a sexualidat y cómo compartir-la con os amigos y que os amigos la compartan con tú, beyer chanzas d'ista traza aduya a tomar-se as cosas con muita umor. Pero uno siempre echa en falta autituz como istas y quieras que no, grans berdaz an que han d'estar-ie...

Pero ya se sabe, a la fin, en a ziudat bi ha más truchas que en o río d'o lugar...

...d'ixo, muitos d'os míos exnobios en saben muito.

Si, a la fin, as istorias son as mesmas siempre. Uno se creye que ye l'unico en beras ta una persona y a la fin tot ye una gran mentira y cuan se descubre a berdat nomás quedan que as tres mes, masache, mascarilla y Meg Ryan. U lo que ye o mesmo, muito chelau de chicolate:

A lo menos, uno siempre puede redir-se-ne. Ye lo millor.

Tarantula ta la carrera

lomarica 25/04/2008 @ 10:38

tarantulacover.jpgNo se charra d'atra cosa.  S'ha aturau o mundo, no pasa cosa difuera: la Naranjas ha quitau un disco ta la carrera!

He de reconoixer que m'he baixau o disco, pero nomás que ta beyer en primer persona si, en reyalidat ye tan bueno como dizen.

Talment no siga un marica de tot, perque a yo de cutio, la Naranjas rai.  No m'ha cuacau a mosica d'ella.  Y que as maricas tengan como  idolo adoleszent a una muller siempre m'ha pareixiu una mica contradictorio.  Más idolos me pareixerían Mario Casas u Hugo Silva, que encara que no sigan ni mosicos ni maricas, son muito más canyons que no atros d'a caixa fata.

As dibas gais siempre m'han pareixiu productos comerzials.  Cadagún de nusatros emos de tener-ne una ta estar un buen marica, una famosa y una mariliendres.  As mariliendres son como as dibas pero d'andar per casa.

Yo no tiengo dibas mullers.  Y d'a mía mariliendres, millor ni charramos.  Que no le cuaca ir con yo ta l'ambient, no baiga a estar que bella bollera le i entre.  Encara que yo creigo que lo que le fote ye que no pueda dizir-le que no.

En fin, que ta maricadas totz somos paraus, pero bi ha maricadas que no soporto.  Y, I'm sorry, a la Naranjas no la aguantan nian en casa suya.

Word Mobile, 20/04/2008 01.23

lomarica 21/04/2008 @ 01:18

1luna.jpgFa dos lunas que nos conoixiemos, una que lo dixemos. Lo remero perque en as tres zagueras lunas m'he aturau a pensar en tú debant d'a luna plena, perque he ascuitau as mesmas cantas que me fan remerar-te.

Y perque dende que te conoixié ya no siento lo mesmo que sentiba antis cuan me cuaca un ombre. Soi un egoísta, lo sé. Paré cuenta antisdayere cuan borré o tuyo numero d'a memoria d'o mío móbil; pero  ye que diziés que quererbas estar o mío amigo. Y no lo contimostrés, encara que a bida ya m'eba amostrau que ixo no podeba estar. Pero con tú fazié un poder. Sí, per l'egoísmo de pensar-me que encara yera fesable compartir a mía bida con tú.

No te culpo. Soi tan ababol que no te culpo de que me mentises cuan me diés os motibos de per qué no quererbas estar con yo. Perque en o fundo me mintiés ta no fer-me sofrir, pero enchegués a maquina d'un futurible que güe, dos lunas dimpués, encara aspero beyer plegar.

Y me tiro en cualsiquier leito a remerar-te, a plenar-me d'asperanzass que no plegarán en garra puesto, aferrando-me a la remota posibilidat de que bel diya cambeyes d'opinión y que a crazy nuei que chuntos asperamos fer machica y espezial siga más amán.

Tot perque me diziés que no te sentibas parau ta prenzipiar garra relazión en cuenta de dizir-me que no te cuacaba.

Podrías aber dito a berdat.

No costaba cosa.

U a lo menos, no guaire.

Ese estau millor.

Y más maduro.

Ayere de nueitz...

lomarica 18/04/2008 @ 16:20

Salimos d'o Loch Ness.  Dos parellas y yo.  Propongo ir ta l'ambient a fer-nos un cubata.

- Que no imos ta l'ambient, co!  Siempre pensando-te en tú.  ¿Per qué no lo botamos?

Lo botamos.  Sale a fabor.

- Pues yo no boi ta l'ambient.
- Me'n boi ta casa - digo - Asinas iz busatros an que queraz.

Pillo Corona d'Aragón t'adebán.  Me chilan que torne.  Torno.

- Bale, i imos.  Pero si i imos ye ta que te quedes.
- Si lo fez ta que me quede, a yo no me sale d'os collons ir-ie.  Imos t'atro puesto.

Diziz-me que beluno comprendez lo que fazié.

Adoleszents

lomarica 09/04/2008 @ 15:26

SimpsonFa uns diyas que parlaba en o blog d'o que supusión ta yo os anyos d'a mía adoleszenzia. Totz tenemos istorias similars, más o menos difízils. L'atro día leyeba un atra en un fotolog. Cuasi todas se parixen, repiten as mesmas parolas, os mesmos sentimientos. Nomás cambian que os suchetos, a begadas en primera persona, a begadas en una terzera impersonal que roza la nezesidat d'un anonimato.

Pisando Fuerte u Isla Ternura son pachinas que pueden aduyar, pero no d'ixan d'estar oasis en o disierto d'a eteronormatibidat a la que un adoleszent, que amenista estar refirmau per una colla d'amigos, ha de concarar-se sin más aduya que uno mesmo. Perque güe nomás que uno mesmo, per muita aduya que reziba d'educadors, psicologos u atros profesionals sozials, tiene a zaguer parola t'azeptar-se, querer-se y bibir de traza autentica. A más gran parti d'a culpa d'ista situazión ye responsabilidat d'un sistema sozial y d'una cultura que no azepta la omosexualidat como traza d'esprisión d'a sexualidat.

Per ixo, ye nezesario que a soziedat entienda que ista reyalidat existe y mirar-se-la con normalidat. No se trata nomás que de rispetar a esferenzia, sino d'integrar, entender y normalizar a esferenzia. No aduyan compadezimientos, ni trachicomedias, ni tampoco no liberalismos sexuals esprisaus con un maniqueu cadagún con o suyo culo que faiga lo que quiera. Cal superar tot discurso eteronormatibo.

Y en iste treballo ye important o paper d'educadors, pais, mais, achens sozializadors, asoziazions, politicos,... Si no nos mobemos totz -omos y eteros- no plegaremos en garra puesto. Perque como manteniba l'atro diya, l'aliberazión sexual de totz ye l'aliberazión sexual d'o coleutibo LGTB. Con ista luita, no sólo ganamos que os maricas, ganaremos totz.

Amás de faixista...

lomarica 08/04/2008 @ 16:40

...tiene mal gusto.

Rajoy

¡Por -Christian- Dior! Que belun@ le diga a Rajoy que ixa corbata, amás de fiera, no pega con a suya chaqueta.

Dreitos inalienables d'un marica (más allá d'o matrimonio)

lomarica 07/04/2008 @ 16:16
  • Tener una mariliendres.
  • Baixar-se os pantalons cuan quiera y án quiera t'amostrar os gayumbos.
  • Bailar a Kylie, Spice Girls, Pet Shop Boys y, de cabo cuan, Village People y The Weather Girls.
  • Estar a reina de l'ambient a lo menos una nueit en a suya bida.
  • Condons -y lubricant- de baldes.
  • A lo menos una cambra escura per ziudat de más de 10.000 abitadors.
  • Facturas de zelular que ronden os zien euros.
  • Zonas de cruising en grans espectaclos.

Y...

  • ...emplegar a parola marica.

Te perdié y te quiero trobar

lomarica 06/04/2008 @ 23:19

Yeras en o canfranero lo sabado 5 d'abril de 2008. Tenebas o pelo una mica largo y castanyo y portabas una chupa de cuero negro. Dende Uesca, estiés charrando con una zagala. T'endiqué cuan plegábanos en l'apeadero de Riglos. Te i baixés. O domingo 6 i puyés astí mesmo. Te torné a beyer. Baixés en Zaragoza. Y dimpués, disaparixiés.

hpim1495.jpg

Me cuacaría que m'escribises.

Leyer a Zero...

lomarica 03/04/2008 @ 15:07

Papelería numero 1: Me miro as rebistas, no me dizen cosa. No bi ye.

Papelería numero 2: Dentro. Me miro todas as rebistas. No bi ye, me preguntan. ¿Qué buscas? La Zero. ¿La revista Año Zero? No, la Revista Zero. (gollada). No la recibimos, lo siento. Hasta luego.

portadap.jpgPapelería numero 3: Dentro, me miro todas as rebistas, no la trobo. No quiero preguntar-ne. Soi farto ya d'as golladas. De pronto, sin querer, le doi una patada a una rebista encartonada, emplasticada. Se caye. La dependendienta ba a pillar-la ta dixar-la bien. Oh yeah! A rebista Zero! Se me queda mirando, me sonride. Pillo la rebista, le'n doi ta que me cobre. ¿Te la meto en una bolsa ta que la portes millor? Ummmm...

Bar d'o bico: Demando un tallau con chelo y prenzipio a gollar-me a rebista. Pasa una bezina. Rapedament, pillo a mochila, la poso denzima d'a rebista (tapando lo culo d'un chuzo que me yera metendo canyón) y foi como que busco lo mobil... Hola que taaaaaal!

¡¡¿Ye que no se puede mercar y leyer una rebista gai tranquilo?!!

Y güe, m'agana prenzipiar un meme. Astí ban as tres cosas que más me rebientan...

Uno.- Que me clamen per o nick de Bakala.

Dos.- Que me mientan cuan quieren tallar con yo (u que totz empleguen a mesma sincusa).

y Tres.- Que, amás, me faigan siempre meter o condón a yo (antimás d'estar puta, meter a cama).

Nomino a: El Marica (Asturies), /tusmanosdebarro, Peibols, Aragonando y Adebán.

O biernes d'antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito

lomarica 03/04/2008 @ 00:47

Me poso debant d'una pachina en blanco. Suenan as doze. Ya ye 3 d'abril. Tres d'abril de dosmilgüeito. Güe fa diez anyos d'o biernes antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito.

CumpleX (clamemos-le asinas) cantaba cantas d'Ixo Rai! con yo. Remeros curtos. O benién ye pillando-nos d'a man dormindo uno a o canto de l'atro y o benién yera achuntando los nuestros labios. Y astí prenzipió tot, fa diez anyos, cuan nomás teneba que catorze.

Si güe me preguntan dende cuan sé que soi marica, a mía rispuesta ye clara: "siempre lo he sabiu". Pero no estió dica aquel diya cuan o mundo s'aturó debán d'os míos güellos y me sintié l'ombre más suzio d'o mundo per fer lo que lebaba anyos asperando fer.

A berdat ye que X y yo no emos parlau guaire dende allora y güe nos trucamos de cabo ta cuan y si nos beyemos en a gay scene nos combidamos a cubatas. Pero él y yo nunca no seremos cosa. Él güe bibe y ye l'ambient. Masiau ta yo que sobrebibié a ixe biernes antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito d'a pior traza que podeba aber pasau.

O cuatro d'abril de milnobazientosnobantaigüeito yo yera una caixa de dandalos. Parlé con unas "amigas" y un "amigo" de lo que sentiba dimpués de lo que eba pasau. Aquel diya dixón d'estar-ne. O lunes santo l'instituto ya sabeba lo que eba pasau entre X y yo. Y astí prenzipió o bia cruzis adebantau cuatro diyas, pero que s'estendilló más de lo debiu. Cuatro anyos d'eternas chanzas, faltadas y camins pedregosos. O tres d'abril trobé a parola marica en o dizionario. O cuatro, trobé omofobia.

Dende allora han pasau muitas cosas. Parellas, nobietes, polbos, istorias bien rematadas, istorias mal rematadas,... Diez anyos dan ta muito. Os tiempos de l'instituto ya pasón. A omofobia contina estando present, encara que güe no me fa mal. O tiempo teixe denzima napas de zebolla (torno a pillar prestadas as parolas d'Algora, o cantante-marica-de-moda). Talment per ixo, agora cuan un marica desnuda a atro, plora. U cuan una istoria pinta bien, beluno dezide dixar de luitar ta no morir-se en a propia napa de zebolla podrida de puro pudor.

Güe, que ixos tiempos ya pasón, me resisto a o pesimismo, pero a bida tamién m'ha amostrau que me tiengo que resistir a l'optimismo. Y, amás, a begadas, afloran os remeros. Os remeros curtos, como lo d'aquel tres d'abril de milnobazientosnobantaigüeito y os cuatro anyos que le siguión, amando en escuros puestos y prebando de soniar una bida (y un amor) que talment bel diya siga más zerca de trobar.

Maricas d'o mundo, achuntaus!

lomarica 02/04/2008 @ 14:21

IntifadaA o pobre de Martín Lobo, o mantenedor de Blogback Mountain (parlaba d'él l'atro diya) l'han meso os cuernos. A suya parella se'n fue ta Brazil y ya no en tornó como parella. A ver si algún día tomamos un café. Un café. Que se beba el café con Carlinhos Brown. O con Lula da Silva. Ista mena de cosas ben d'estar abituals en marilandia. Como deziba una mayestra d'Antropolochía (güe conzellera), una unibersal cultural.

Una unibersal cultural en a marilandia mundial. Perque a marilandia zaragozana no ye igual que la madrilenca (muito a o nuestro penar) u la de cualsiquier atra parti d'o mundo, pero compartimos opresión (interna y externa); a l'igual que a clase treballadera d'Alemania no ye igual que la aragonesa, pero compartimos opresión (tamién interna y externa).

Talment per ixo caldría chilar ixo de Maricas d'o mundo, achuntaus! y clamar-nos bella cosa asinas como a clase marica internazional, prenzipiar a fer a nuestra intifada omosexual (como en Raspberry Reich; zinta que tos recomendo, per zierto) y prenzipiar a nuestra luita de clases per a dictadura d'o maricariado. Podemos prenzipiar fundando un partiu.

¿A que ye una fatera güe que l'interclasismo ye de moda? ¿U o maricariado ye debán? ¿U una marica d'Aragón no ye o mesmo que una marica d'Asturies? ¡Ui, qué lios!