Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

Mariconeando en aragonés dende 2007

Archibo: Agosto 2009

A historia d'él (una de tantas)

lomarica 19/08/2009 @ 02:02

Le conoixié muito de críos. De feito, encara guardo fotos con él chugando a o futbolín u fendo lo fato. Allora encara no yera él, sin uno más d'o lugar que chugaba con yo. De feito, no remataba de cayer-me bien.

Remero muito bien a mía historia paralela a la vivida en o lugar. Suposo que perque o lugar implicaba una desconexión ta la vida de Zaragoza he perdiu de raso a consciencia d'a edat que teniba cuan prencipió ista historia. Pero, dende luego, no estarían más de 15 anyos.

Y ye que hi heba un zagal d'o lugar d'o canto que puyaba muito per lo de yo. Sus pais y los de yo yeran amigos y, pero lo tanto, coincidíbanos muito asobén, tanto en o lugar como en as cenas de nuestros pais.

Él yera tot lo que no yera yo: atreviu, guapo, seguro d'él mesmo, valurau, chugaba a o fútbol,... Me cuacaba, m'atrayiba,...

Un diya prencipiemos a ir chuntos: os dos fumábanos, os dos nos fébanos bel peta, os dos,... Nos achuntábanos más de lo que no lo fébanos antis. Un diya, como totz en l'adolescencia, prencipiemos a chugar con afers relativos a o sexo. Y o caso ye que a la fin, rematemos chugando masiau.

Istos chuegos cada diya iban en aumento. No sólo que en numero, sino tamien en intensidat y calidat. A yo él me cuacaba. Me cuacaba que me metese canya y me cuacaba tamién que, dimpués, nos ne fuésenos con a bici, u nos fésenos uns petas u salísenos de farra per o suyo lugar.

Le remero atento, pero de vez con ixe tono de masclet que tanto me cuacaba. Cuan le remero depelletau, remero tamién ixas sensacions que me portaban a un atra reyalidat que no teniba con atros hombres.

Paralelament, en Zaragoza, yo yera descubrindo-me como marica. Yera conoixiendo a atros tipos con los que nomás teniba que sexo. Pero ixo, plegar en o lugar y tener un amigo que, amás de dar-me ixo que tanto deseyaba, tamién me daba atras cosas, me cuacaba muito.

As nuestras trobadas continaban puyando de tono. Cualsiquier puesto yera bueno: casa mía, os campos d'o lugar, a bodega de sus pais,...

Plegó un diya en que él prencipió a parar cuenta d'una mesacha d'o lugar. Y yo no sólo que l'aduyé a tener-la, sino que tamién l'ascuité, l'animé, le facié, en parti, a cama.

Dende allora, a suya actitud con yo cambió de tot: ya no teniemos ixas trobadas sexuals, pero tampoco no nos n'íbanos chuntos con as bicis, ni me portaba en moto de farra a o suyo lugar,... Remató.

Y remató esliyindo-lo tot: o sexo; pero tamién os porros, as motos, as trucadas, el venir a escar-me cuan plegaba en o lugar,...

Remató tot.

Istos diyas, en o lugar, he remerau ista historia y m'he preguntau qué habrá estau d'el, con una mica de nostalchia de tiempos pasaus, pero tamién con a nostalchia d'o suyo nombre, d'as suyas caricias, d'as suyas muestras de carinyo, d'o suyo eros,...

Soi seguro de que parti d'a suya güembra encara la puedo veyer bellas nueitz en a mía cama cuan, agazapau baixo l'almohada, preixino lo que aspero en un futuro d'a mía parella, d'ixa persona que quiero que comparta la mía vida con yo.

A vegadas

lomarica 14/08/2009 @ 15:53

¿Y encara me preguntatz que per qué a vegadas me cuacaría estar una muller heterosexual?

¿Cremar París?

lomarica 11/08/2009 @ 22:30

Me miro per a finestra mientres mullo Chesitas en o Cola-Cao. He rematau de cenar, ye estau un diya duro i soi solenco en casa. No fa fredo ni os míos amigos son muito luen. No ye como a canta de Mallacán.

Paro cuenta de que, talment, ixa moderna enmascarada que he quiesto estar mientres tantos anyos ye nomás que ixo: una enmascarada que no soi yo, que m'ha feito ixublidar as mías desgracias, ixas desgracias d'un marica enzarrau en provincias, que ye más intresau per os ibons d'o Pirineu que per as carreras comercials d'as capitals, más en a cultura popular que en as Girls Aloud y atras gilipolleces capitolinas.

Oh Duquesa, a Ti, mi más mejor Musa
A Tí y sólo a Ti, desde la más desesperada de las desesperaciones
te

EXPONGO
Que los Gabachos me han jodido la vida
Que se merecen ser quemados en el Infierno
Que a falta de Infierno buenas son tortas

SOLICITO
Un lanzallamas para que arda París en condiciones

Os versos son de "Epilírica", d'o mío amigo Guillermo Molina Morales. XI Premio de Poesía Choven "Antonio Carvajal".

disturbio1.jpg

They'll pay for our blood!

lomarica 04/08/2009 @ 14:59

coexistence.jpg

When I write this text, it's sounding It's raining men on my PC, one of the gay anthems in the world.

But there's two gay persons that are not able yet to hear this song or another gay (or not gay) song. Two persons: a gay young men and a lesbian teen that were died by a hooded person in Tel Aviv.

It's the same Iran or Israel. Lesbian, gay, bisexual and transexual comunity is punished by the intollerance and the sectarianism. Muslim or Jewish, for gay people, is the same filthy shit.

Any gay crime without response!

They'll pay for our blood!