Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Categoría: Eterolandia

Dios s'escapa en l'adreza opuesta

lomarica 04/03/2008 @ 00:47

Dios s'escapa en l'adreza opuesta.
Fuye d'os templos, bueda as Ilesias
y construye cambras ta que las abiten os probes,
cualsiquier mena de probe y dica l'ombre con diners.
Plena as zestas d'alimentos que ha furtau d'os mercaus,
rechenera tot lo que ye crebau y lo distribuye per o mundo,
con os estigmas que clabón a o suyo fillo en as palmas
como coladeros de fortuna equitatiba.
Toz os suyos dominios los expande:
se fa comunista sin que Marx se'n entere,
expendiendo tiquez con o suyo amor
y a imperfeczión que abita en o reberso d'as suyas mans.
Beluns quieren enzarrar-lo, dizen que s'ha tornau barrenau,
que soporta o sindrome de Robin Hood
y que ye en contra d'a Naturaleza,
d'ixe mundo que Él mesmo nos dixó creyau
cuan yera nino y con dosmil gases
chugaba a creyar l'Uniberso con petardos.
Le clamaban insconsecuente per esfender l'amor libre
(entre atras cosas),
y allora Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y en o suyo nombre trancan quilometros de mugas
por las que murió sitanta begadas siete antis d'aber-las ubierto.
Dios expande os suyos dominios:
imbade con o suyo reino los espritos de toz aquels que no
le saben ascuitar.
Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y le dizen los que millor lo conoixen que anda muito entibocau.
¡Torna a os nuestros senderos!, pero Dios no les ascuita.
Ye masiau perdiu.  Lo hemos perdiu, ya no nos ferá caso.
Asperemos que a la fin A suya mesma Bondat lo reforme
y siga Él mesmo qui se reculla entre Os suyos brazos.

Alberto Acerete de la Corte "El universo femenino del esperma"
Traduczión: http://lomarica.nireblog.com

Qué lastima

lomarica 22/02/2008 @ 14:22

Isto sí que ye una lastima...  María Escario ya duerme tranquila.

O lumpen dentro d'o lumpen

lomarica 22/02/2008 @ 02:46
enemigo.jpg

Güe soi estau beyendo a obra de teyatro El enemigo de la clase (a bels actors los conoixerez d'a zinta Barrio) en o Prenzipal y he parau cuenta d'una reyalidat: cuan totz os adoleszens parlan d'a suya bida, la cuentan sin cortar-se, airean sin problemas que su pai ye un cabrón, que su mai murió, que él porta la bida d'a familia, que a desestructurazión ye una constante en a suya bida.

Manimenos, un d'os personaches, gai, o primero en fer "a suya clase" en ista obra (que tos recomiendo encarezidamén, no solo que per lo bueno que ye Javier Ambrossi, autor que interpreta a o personache gai, d'o que más referenzias he trobau googleyando ye estau en o blog de Lucía Etxebarría), cuenta la suya bida con más medrana que no denguno, tocando lo tema de refilón. Se refiere a os coños con desgana y esconoxedura, debán d'as chanzas y risas d'os suyos companyers. Y, a la fin, en un inte de cuasi shock diz: "A begadas, en o sexo, os ombres follan con atros ombres y as mullers con atras mullers". Y as mías sospeitas sobre a suya sexualidat (amas de l'inte en que amostra os suyos gayumbos ta destensar una situazión) han estadas claras. Y he bista la suya autuazión en a obra parando cuenta d'a suya condizión y tot encaixaba. Bueno, he de dizir que he parau cuenta d'a sexualidat d'iste personache malas que ha entrau per a puerta con os suyos pantalons arremangaus, o canguro sin chambreta y as Converse All Stars, pero no l'he dau importanzia, per ixo d'estar mediau per iste afer.

O caso ye que he pensau... Si totz entre éls se cuentan as suyas cosas, no se chetan as mans a la cabeza per as suyas bidas, comparten y comprenden as dificultaz, ¿per qué isto no pasa con o marica? ¿Talment siga o lumpen dentro d'o lumpen?

En fin, que tos recomendo que iste cabo de semana baigaz a beyer a obra, y que parez cuenta d'o que tos rezento. Y, si no, a lo menos, tos faigaz o morro cló beyendo a Javier Ambrossi.

A yo tampoco no m'importa...

lomarica 16/02/2008 @ 13:05
nos-importa-igual.jpg

Dende o prenzipio, siempre, as relazions entre omosexuals y eterosexuals s'alazetan en una incomprensión mutua. ¿Per qué?

As cosas sin zarrar

lomarica 07/02/2008 @ 02:50

Porto mals diyas, a berdat.  Cuan prenzipié a fer o blog, dizié que, en parti, quereba emplegar-lo como terapia y güe ye d'ixos diyas en los que ye nezesario que escriba sobre yo, más que más ta beyer si asinas puedo ordenar lo que pienso y lo que siento.  Y ye que, güe, fendo-me una bierra dimpués de treballar (si, bi eba partiu d'Espanya y me'n he enterau cuan yera rematando, talment per ixo bi abese más chen en o bar) he charrau con os míos amigos arredol d'un tema que me'n fa a o respeutibe d'a sexualidat y o treballo y, en beras, he comprendiu que a chen que no ye gai no ye capable d'empatizar con qui sí que en ye.  Y ye que bi ha un sentimiento que, se quiera u no se quiera, no se puede esplanicar con parolas.

07319_aida9g.jpgGüe, per casolidaz d'a bida, s'han achuntau barios fautors que m'han feito que toda la gran mierda acumulada de l'adoleszenzia y enterrada dende allora s'aiga desenterrau u aiga saliu enta la superfizie.  Ixo ha feito resuzitar bel sentimiento, talment d'ansiedat, que feba anyadas que no sentiba como marica.  Remerar ixa etapa dolorosa d'a mía bida ha feito que me concarase de nuebas con o mío yo desnudo, desprotechiu, sin as "napas de zebolla" d'a canta d'Algora, y he parau cuenta de que en beras, per dentro, me pudro como un cáncer.

Y he tornau a beyer como reziens ixas faltadas d'a puerta de l'instituto, ixa mala intenzión que teneba la chen cuan me pregunta a o respeutibe d'a mía sexualidat y yo callaba.  Y con o mío silenzio perpetuaba una omofobia ofizial, que no sólo yera que difuera de yo, sino que tamién yera dentro, ixe auto-odio per estar como soi y no poder tener una bida "normal", ixas biellas medranas que creyeba superadas, que han tornau a estar güe tan bibas como fa güeito anyadas.

Y m'he bisto trasportau a l'interior d'a mía adoleszenzia con os míos 25 anyos, a ixe inte en que yera construyindo y madurando a mía identidat, y he parau cuenta de que bi ha una parti d'ixa construzión que no ye rematada.  He parau cuenta que en ixa casa (bien alazetada ixo sí) tiene gotilleras.  Unas gotilleras que talment menazen con destruyir-la.

Talment seiga iste l'inte d'apanyar o teito, meter-le una gruesa capa de zimento, pero ixo talment no faiga muito bien a la mía situazión personal en atros ambitos.  ¿He de renunziar a cosas que siempre he quiesto per apanyar ixe teito?  ¿U ye millor dixar-lo ubierto y enantar en as atras cosas que siempre he quiesto ta poder apanyar-lo dimpués?  ¿Será tardi cuan pueda fer-lo con a seguridat de que no me ferá renunziar a ixas atras cosas?

Biellos pantasmas d'o pasau...  A bida ye una religada de mentiras, de meyas berdatz t'amagar-las y de berdatz dolorosas que no fan que tornar a ubrir as construczions personals mal concluyidas.  A lo menos, l'ansiedat se reduze cada begada más, pero, ¿tornará de nuebas maitín?

Trucha fresca, pieza

lomarica 28/01/2008 @ 01:02

trucha.jpgAyere quedé a zenar con os míos amigos y dos d'éls se'n baixón a mercar o pan. Cuan puyón, redindo-se, me dión un cartel como ixe, dizindo-me "t'emos puyau un presén". A mía reaizión estió, tamién, la de redir-me-ne.

Puedes pensar muitas begadas a o respeutibe. Per una parti, me cuaca poder fer chanzas con os míos amigos sobre iste afer. Y me cuaca, perque a l'igual que yo puedo redir-me de bellas cosas d'as suyas personas, éls tamién pueden redir-se d'as d'a mía persona. Per atra parti, me parixe que poder redir-me d'isto con yo, endica que ixa parti "sofridora" d'o mundo marica no la foi reyal en yo.

Tamién ye berdat que todas as chanzas piloten sobre o mesmo afer, a la fin, remata cansando, pero isto no me fa mal d'os míos amigos. Lo que me fa mal son atros comentarios, como "nunca no iría con tú ta l'ambient perque no me cuaca ir a os puestos con o culo preto", que ascuité ayer d'un apegau -ixo sí, apegau- ta la mía colla d'amigos.

Ayere dizié a os míos amigos una cosa que ye berdat, a o filo d'iste afer: "Paraz cuenta: he iu ta l'ambient con muitos colegas que m'han feito o chesto de benir-se-ie con yo a fer-se un gotet, chen que no ye ta yo ni o 10% d'o que soz busatros; pero nunca no tos ez beniu con yo ta l'ambient mái, y a yo ixo me fa pensar".

Tamién ye zierto que antisdayere estiemos en Zuma y allí, parlando con atro amigo, dizié, "yo no amenisto que denguno m'acompanye ta l'ambient ta ir-ie, no me cuaca fer-me a bitima. Si quiero ir, i boi. Y si dezido salir con os míos amigos per bars eteros, sé que he renunziau a ligar, pero lo he feito librement, ye a mía dezisión, no pas la d'éls, asinas que no puedo queixar-me".

Ixo ye una berdat, pero tamién ye berdat que si a yo me cuaca estar con os míos amigos en puestos que a éls les gustan, mientres ligan con una mozeta, y me foi contento cuan lo fan, ¿per qué éls nunca no han teniu ixe chesto con yo?

Dos mil güeito

lomarica 31/12/2007 @ 02:32

Ya ye. Ya ye dos mil güeito. L'anyo d'a fin d'o mundo t'os zaragozans. Ya ye aquí o diya d'anyo nuebo...

Sí, l'anyada pasada ligué en cabo d'anyo. Y sin querer-lo, ni asperar-lo, ni amenistar-lo,... Istas cosas son asinas, funzionan con as Leis de Murphy, y cuan yes buscando no trobas, pero cuan no buscas te troban. Como diz a canta d'Amaral, podébanos estar zelebrando tamién un atro cabo d'anyo, pero no. Fa bels diyas charraba d'os bisexuals, y sí, me referiba a él. Y lo feba con total rabia, cuasi con odio. Ayere le combidé a una biera y me felizitó lo cabo d'anyo, pero me dizió que no quereba fer-se ixa biera con yo.

campanadas2008.jpg

Maitín tornará a estar cabo d'anyo y, pero barias custions que no bienen a o caso, he bosau as entradas de dos cotillons. Estaré meya nueit con uns amigos y l'atra meya con atros (a mía colla d'amigos se fragmentó en 1999 y asinas continamos...) pero ya sé que si os astros no s'achuntan como suzedió l'anyada pasada, no boi a tener ni la más menima posibilidat de trobar a beluno que trobe tíos, que no boi a poder sisquiera fatiar. Pero totz os míos amigos podrán fer-lo, en un u en atro cotillón, en o suyo rollo. Y, amás, continan dizindo-me a la cara que nunca no irán con yo al ambient 'no baiga a estar que me entre un tío' (u una tía si ye una tía).

No, yo tiengo claro que si maitín trobo lo que quiero trobar, no seré 'confundiu como un nino', sino que abré trobau lo que he quiesto trobar. Y abré trobau más que muitos d'os míos amigos que fatirarán dica l'amanixer con cualsiquier tía que le bufe la pocha (nunca no millor dito). Pero dimpués, qui se'n irá a buquir con o primer culo que i pasa, seré yo. Claro, que ta ixo soi o marica promiscuo.

Pase lo que pase, maitín ta yo será un diya de cabo d'anyo más, un cabo d'anyo en eterolandia en lo que abré de parixer ferliz y integro, sonredindo de traza ipocrita, fendo creyer que soi feliz, pero a la fin, seré en una cantonada d'o bar, mirando-me-lo, perque ixo, una begada más, no ba con yo...

¡Happy new year 2008!

Nadal y bodorrios

lomarica 26/12/2007 @ 01:43

Nadal ye d'ixas calendatas que fan fastio. No per lo que sinnifica, sino per lo que fa remerar que estamos maricas y que, per muita lei de matrimonio que bi aiga estar marica no ye tan azeptau como parixe.

As nueitz de nadal, continan estando como siempre. Primos con nobia, primas con nobio, primos ninos chugando, preguntas tocagüegos d'os familiars a o respeutibe de mozetas,... Y siempre ye a mesma rispuesta: "no en tiengo, si en tenese te lo diría". Berdatz a meyas. Mentiras a meyas. En tot caso, no ye sólo que una mentira ta la parentalla, tamién lo ye ta uno mesmo.

Más que mas, nadal fa fastio si en ixe diya ye o 6eno abo d'anyo con un ex (¡hostia que gran que me foi!). En o mío caso, no le beyeba dende Pilars y agora bibe en Londra, pero ye beniu ta casa, como El Almendro, per Nadal. He quedau con él y atros amigos y a nuestra combersa sobre o cabo d'anyo ye estada curta. Prou corta. En seis anyos cambian muitas cosas...

Parentalla, amigos que fa muito que no beigo, biaches en o bus pleno,... Y plega un inte en que ¡s'atura o mundo! Combersa fata: propositos d'anyo nuebo... y... ¡confesión! "Asperar a que iste me demande bella cosa important!" Oh no! Matrimonio. ¡Alarma! A primera parella d'amigos se casa... U ye fendo plans. Y lo sueltan asinas, de sopetón.

wedding-cake.jpgO mundo se'n ba t'abaixo. Toda la resta d'a mesa (maricas totz) ubre a boca. ¡No puede estar! ¿Ya? D'as crisis maricas tres son as piors: conoixer-se y reconoixer-se, salir de l'almario en casa y... ¡as bodas d'os amigos eteros!

Eterorormatibos, claro. Perque per muito matrimonio marica que bi aiga en o nuestro país, iste inte contina estando trachico. L'etero troba parella antis que no lo marica y se casa tamién antis. Mientres os maricas biben en ixe perfeuta adoleszenzia contina, en la que denguno no quiere comprometer-se (pero totz cretican a totz per no querer comprometer-se), de pronto, s'atura lo mundo y a primer parella d'amigos heteros ¡se casan! Y uno prenzipia a pensar...

¿Cómo será la mía boda?

¿L'azeptarán mis pais?

¿Bendrá toda la parentalla? ¿Qué pensará 'la tía de Burgos'?

¿Qué pensarán mis pais de lo que piensa 'la tía de Burgos'?

¿Seré feliz?

¿Seré un infeliz toda la mía vida perque bi abrá chen que no reconoixerá o mío matrimonio? ¿Y si no lo reconoixen os mios amigos? ¿Y si no lo reconoixen mis pais? ¿Y si no lo reconoixe 'a tía de Burgos'?

¿Mi boda será como la d'os míos amigos?

En fin, bodas... Cuasi prefiero la parella de feito.

Retoricas

lomarica 10/12/2007 @ 00:07

Pregunta retorica: ¿Cómo sabes cuan una persona amenista buquir?

Resupesta retorica: Cuan sale d'un bar un sabado de nueis y chila: "Joder, soi farto ya, ¿beluno de busatros no querrez buquir-me?

Os archentinos son chenials

lomarica 03/12/2007 @ 00:21