Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

Mariconeando en aragonés dende 2007

Categoría: Eterolandia

Ye Fluvi bollera?

lomarica 08/05/2008 @ 12:20

FluviIsta ye Fluvi Chisla, a mascota d'a güenya ixa que fan en Raniellas y que se diz Expoculazión.  Bien, pues totz sabébanos ya a istas altarias que Fluvi ye una chica, ye una gota d'augua balient y dezidiza que bibe en as marguins de l'Ebro. Se'n fa per o desembolique sostenible y per aforrar augua.

Y no lo digo yo ixo de que ye chica, sino que lo diz El Periódico de Aragón en a pregunta 79 d'ista coleczión de 100 FAQs sobre a Expo.

A diya de güe, toda la ziudat asume que Fluvi ye una chica y muitas personas zelebran que, a la fin, a mascota d'un ebento tan important como iste siga de chenero femenino.

Agora bien, en o diyario Metro de güe, s'ha destapau l'escandalo: ¡¡Fluvi podría tener una nobia polaca!!  Se diz Apolonia y ye a mascota que ripresentará a Polonia en a Expo:

fluvibollera.jpg

Adoleszents

lomarica 09/04/2008 @ 15:26

SimpsonFa uns diyas que parlaba en o blog d'o que supusión ta yo os anyos d'a mía adoleszenzia. Totz tenemos istorias similars, más o menos difízils. L'atro día leyeba un atra en un fotolog. Cuasi todas se parixen, repiten as mesmas parolas, os mesmos sentimientos. Nomás cambian que os suchetos, a begadas en primera persona, a begadas en una terzera impersonal que roza la nezesidat d'un anonimato.

Pisando Fuerte u Isla Ternura son pachinas que pueden aduyar, pero no d'ixan d'estar oasis en o disierto d'a eteronormatibidat a la que un adoleszent, que amenista estar refirmau per una colla d'amigos, ha de concarar-se sin más aduya que uno mesmo. Perque güe nomás que uno mesmo, per muita aduya que reziba d'educadors, psicologos u atros profesionals sozials, tiene a zaguer parola t'azeptar-se, querer-se y bibir de traza autentica. A más gran parti d'a culpa d'ista situazión ye responsabilidat d'un sistema sozial y d'una cultura que no azepta la omosexualidat como traza d'esprisión d'a sexualidat.

Per ixo, ye nezesario que a soziedat entienda que ista reyalidat existe y mirar-se-la con normalidat. No se trata nomás que de rispetar a esferenzia, sino d'integrar, entender y normalizar a esferenzia. No aduyan compadezimientos, ni trachicomedias, ni tampoco no liberalismos sexuals esprisaus con un maniqueu cadagún con o suyo culo que faiga lo que quiera. Cal superar tot discurso eteronormatibo.

Y en iste treballo ye important o paper d'educadors, pais, mais, achens sozializadors, asoziazions, politicos,... Si no nos mobemos totz -omos y eteros- no plegaremos en garra puesto. Perque como manteniba l'atro diya, l'aliberazión sexual de totz ye l'aliberazión sexual d'o coleutibo LGTB. Con ista luita, no sólo ganamos que os maricas, ganaremos totz.

A istoria de Tanner

lomarica 30/03/2008 @ 17:35

Autobou de ZaragozaTanner yera reyalment poliu. Yera castanyo y teneba o pelo curto y una cara blanca blanca con pequetas (as an Irish Pink Man). Puyó a l’autobou poco dimpués que yo y se posó a o mío canto. Yo iba ascuitando Coldplay en l’iPod y, con a plebia cuasi querendo cayer, podría aber pensau que yera en cualsiquier atra ziudat si no estase perque yera o mesmo recorriu que toz os diyas.

Rezé ta que no s’acotolase a batería de l’iPod y tenese que rendir-me a os encantos de Tanner, pero as mías plegarias no funzionón y Clocks se talló chusto en l’inte más poliu d’a canta (siempre pasa o mesmo). Talment as plegarias de Tanner estasen más fuertes que las de yo.

Recullí os cascos y guardé l’iPod en o mío morral, que porto denzima siempre dende fa siete anyos. Encara que me cuaca, ya ye una mica crebau y remendau, asinas que podez regalar-me un atro (de loneta, per fabor) cuan queraz.

O caso ye que Tanner, o choben castanyo de pelo curto y cara blanca con pequetas (as an Irish Pink Man) s’endrezó ta yo:

- Ei, has quedau u qué?
- No, no he quedau. Boi t’o treballo.
- ¡Si ye domingo!
- Ya, pero yo treballo los domingos. Uno par d’atro.
- Os domingos abrían d’estar ta descansar.
- Ixo mesmo digo yo.

Bi abió un chiquet silenzio.

- ¿Te puedo fer una pregunta? – me dizió.
- Sí, adebán.
- ¿Creyes en Dios?

¡Bonita pregunta ta istas oras! Han cambeyau güe a ora, boi a treballar antis de lo normal y soi dormiu. Quereba ascuitar Coldplay y Dios no m’ha dixau,… Manimenos, respondié.

- Sí, creigo en Dios.
- Me cuaca que me faigas ixa respuesta. Yo tamién creigo en Dios.

¿Y? No goso de parlar d’istas cosas en l’autobou…

- ¿Y rezas a Dios? – me tornó a preguntar.
- Sí, goso de fer-lo.
- ¡Qué alibio! ¡No soi tan rarizo!

Lo dirás tú…

- Muitas personas lo fan – dizié yo.
- Ya lo sé. Allora, si gosas de rezar a Dios, dixa-me que t’amostre unas cosas.

Ebidentement, lo que m’amostró estió lo Libro d’o Mormón (podeban traduzir-lo ta l’aragonés como han feito con os abanchelios).

- No te’n faigas con ixo – le dizié malas que lo beye – soi cristián, sí. Cristián y podría dizir-se que “meyocatolico”,…
- ¡Ixo no ye problema! Muitos catolicos han trobau a Dios más fazilment con nusatros.
- Ya, pero ye que yo, amás, lo trobo fornicando con ombres.

Silenzio.

Fin d’a istoria.

Dos paradas dimpués, baixo de l’autubou. Y me’n boi t’o treballo.

¡Chesús, qué bico!

lomarica 29/03/2008 @ 19:44

Qué BarrioNo sé si será cosa d'o mío bico u ye que ye cheneralizau, pero en zagueras tiengo a sensazión de que en as carreras que son a o canto d'a de yo biben una ripa de maricas nunca no beyida, más que más dende que en l'abenida han ubierto un bar de modelnos con luzetas de color, equipe de mosica, pantallas chigans y decorazión minimalista. De café a unotrentaizinco, cal dizir.

Con os cambreros d'iste bar tiengo, en zagueras, una graziosa chanza sobre si o suyo mainate ese quiesto combertir un bar de rollito chobenil, unibersitaire y chic en un bar d'ambient que arrocla a las maricas de tres bicos a la redolada.

A tanto plega la istoria que con un amigo de yo tiengo una chanza sobre os abitadors d'una carrera en concreto d'o bico (que no ye prezisament la más luenga ni poblada), an que biben una ripa de gais conoixius. ¿Talment o mío bico seiga Chueca a la zaragozana?

Talment -y probablement isto siga lo zierto- ye que as cosas sí que han abanzau una mica -encara que sólo siga que una mica- y güe, soi más conszient d'istas cosas que no antis. U perque en beras agora bi ha una situazión an que salir de l'almario ye "más azeptau" y a chen i sale con más fazilidat. Y se i beye (Grazias a -Christian- Dior).

De todas trazas, cuan uno baixa t'o bar y se queda mirando-se a una parella gai, a un marica sentau fendo-se un café (y que alegra la bista que no beigas) u a ixe mozet que tiens bisto de Bakala u de Fotolog -u que puestar que tamién t'aigas enreligau-, uno siempre remata exclamando... "¡Chesús, qué bico!".

Jolio, cómo ye Pedro Jota!

lomarica 28/03/2008 @ 02:09

El Inmundo

El Mundo, un d'ixos periodicos que leye y azuza a la dreita ejpanyola, pero que s'ha destacau per planteyar dudas a bellas posizions d'o PP, como la d'o matrimonio entre personas d'o mesmo sexo y l'adopzión, s'ha tirau a la piszina y ha dixau un forau en a suya seczión de blogs ta un nuebo blog gai -talment sigan agora de 'moda'- titolau Blogback Mountain (s'han matau con o títol, per zierto).

Ya fa bels diyas que boi seguindo os atrebimientos d'iste nuebo blogger -que se fa clamar Martín Lobo- y que prenzipión con un decalogo marica sobre lo que nos depara la gay scene malas que salgamos de l'almario. Dende allora, salpimentau con una mica de patrons feitos, iste nuebo blog promete intes gloriosos en o periodico más bendiu d'a dreita ejpanyola y tamién grans cabezazos en os paretes d'as nuestras cambras. Como la de güe, con o suyo articlo La tortura testicular en lo que airea cosas tan de nusatros, d'ista castiza gay scene de la piel de toro, como Bakala.Org (con foteta d'a portalada y tot).

Me pregunto si Pedro Jota Calvorota preba d'amanar a o suyo periodico a bella mena de maricas trafegaus en as suzias garras d'a dreita y descontentos con o Partido Popular, que a l'igual que Fernando Savater (sí, ixe que escribiba libros sobre ética, toleranzia y igualdat y agora s'ha fundau un partiu nuebo), se piensan que o matrimonio no ha de clamar-se asinas y que os taraus no podemos prener nin@s en adopzión. Pero tamién me pregunto si iste camín d'amostrar as más escuras partis d'a idiosincrasia marica en as pachinas d'a prensa dreitosa ye un camín que nos faiga fuera d'a pandereta a la que os maricas somos acostumbraus y que faiga onra a la berdat diyaria que bibimos ta poder combenzer a os esmos mobius per l'odio que 40 anyadas de franquismo ha teixiu en gran parti d'a soziedat.

Con tot y con ixo, o blog mereixe a pena estar leyiu (dende a chanza, ixo sí) y mesmo comentau. Estoi que nos dará grans intes y muito chuego ta parlar-ne aquí.

Cosas de chirmans

lomarica 24/03/2008 @ 15:20

Sería pior que estase asinas:

Dios s'escapa en l'adreza opuesta

lomarica 04/03/2008 @ 00:47

Dios s'escapa en l'adreza opuesta.
Fuye d'os templos, bueda as Ilesias
y construye cambras ta que las abiten os probes,
cualsiquier mena de probe y dica l'ombre con diners.
Plena as zestas d'alimentos que ha furtau d'os mercaus,
rechenera tot lo que ye crebau y lo distribuye per o mundo,
con os estigmas que clabón a o suyo fillo en as palmas
como coladeros de fortuna equitatiba.
Toz os suyos dominios los expande:
se fa comunista sin que Marx se'n entere,
expendiendo tiquez con o suyo amor
y a imperfeczión que abita en o reberso d'as suyas mans.
Beluns quieren enzarrar-lo, dizen que s'ha tornau barrenau,
que soporta o sindrome de Robin Hood
y que ye en contra d'a Naturaleza,
d'ixe mundo que Él mesmo nos dixó creyau
cuan yera nino y con dosmil gases
chugaba a creyar l'Uniberso con petardos.
Le clamaban insconsecuente per esfender l'amor libre
(entre atras cosas),
y allora Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y en o suyo nombre trancan quilometros de mugas
por las que murió sitanta begadas siete antis d'aber-las ubierto.
Dios expande os suyos dominios:
imbade con o suyo reino los espritos de toz aquels que no
le saben ascuitar.
Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y le dizen los que millor lo conoixen que anda muito entibocau.
¡Torna a os nuestros senderos!, pero Dios no les ascuita.
Ye masiau perdiu.  Lo hemos perdiu, ya no nos ferá caso.
Asperemos que a la fin A suya mesma Bondat lo reforme
y siga Él mesmo qui se reculla entre Os suyos brazos.

Alberto Acerete de la Corte "El universo femenino del esperma"
Traduczión: http://lomarica.nireblog.com

Qué lastima

lomarica 22/02/2008 @ 14:22

Isto sí que ye una lastima...  María Escario ya duerme tranquila.

O lumpen dentro d'o lumpen

lomarica 22/02/2008 @ 02:46
enemigo.jpg

Güe soi estau beyendo a obra de teyatro El enemigo de la clase (a bels actors los conoixerez d'a zinta Barrio) en o Prenzipal y he parau cuenta d'una reyalidat: cuan totz os adoleszens parlan d'a suya bida, la cuentan sin cortar-se, airean sin problemas que su pai ye un cabrón, que su mai murió, que él porta la bida d'a familia, que a desestructurazión ye una constante en a suya bida.

Manimenos, un d'os personaches, gai, o primero en fer "a suya clase" en ista obra (que tos recomiendo encarezidamén, no solo que per lo bueno que ye Javier Ambrossi, autor que interpreta a o personache gai, d'o que más referenzias he trobau googleyando ye estau en o blog de Lucía Etxebarría), cuenta la suya bida con más medrana que no denguno, tocando lo tema de refilón. Se refiere a os coños con desgana y esconoxedura, debán d'as chanzas y risas d'os suyos companyers. Y, a la fin, en un inte de cuasi shock diz: "A begadas, en o sexo, os ombres follan con atros ombres y as mullers con atras mullers". Y as mías sospeitas sobre a suya sexualidat (amas de l'inte en que amostra os suyos gayumbos ta destensar una situazión) han estadas claras. Y he bista la suya autuazión en a obra parando cuenta d'a suya condizión y tot encaixaba. Bueno, he de dizir que he parau cuenta d'a sexualidat d'iste personache malas que ha entrau per a puerta con os suyos pantalons arremangaus, o canguro sin chambreta y as Converse All Stars, pero no l'he dau importanzia, per ixo d'estar mediau per iste afer.

O caso ye que he pensau... Si totz entre éls se cuentan as suyas cosas, no se chetan as mans a la cabeza per as suyas bidas, comparten y comprenden as dificultaz, ¿per qué isto no pasa con o marica? ¿Talment siga o lumpen dentro d'o lumpen?

En fin, que tos recomendo que iste cabo de semana baigaz a beyer a obra, y que parez cuenta d'o que tos rezento. Y, si no, a lo menos, tos faigaz o morro cló beyendo a Javier Ambrossi.

A yo tampoco no m'importa...

lomarica 16/02/2008 @ 13:05
nos-importa-igual.jpg

Dende o prenzipio, siempre, as relazions entre omosexuals y eterosexuals s'alazetan en una incomprensión mutua. ¿Per qué?