Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Categoría: Eterolandia

Cantas ta una nueit d'agüerro -u carta seriada ta la mía amiga Nieus- (uno)

lomarica 07/11/2007 @ 02:33

(uno) entre dos tierras bi yes...

“Entre dos tierras bi yes
y no dixas aire que respirar”

Héroes del Silencio “Entre dos tierras”

Zaragoza, ayere; Zaragoza, güe; Zaragoza, maitín. Bi ha cosas que no ban a cambiar nunca, a penar de que a uno le cuacaría dar o salto, dar o trango y dixar d’estar entre dos tierras. Entre dos tierras en toz os ambitos, sin dixar aire que respirar, pero ta denguno, nian ta yo.

Lo fázil sería pensar-se que as dos tierras son Aragón y Catalunya, que en as tranquilas auguas d’a Segre ye a muga entre lo deseyable y lo deseyau, entre estar feliz en Zaragoza y buscar a felizidat difuera. Ixo sería lo fázil, pero ixo tamién sería fuyir, dica la polida mar, tan dulza a penar d’estar salada, pero tamién tan lexana.

gay_flag_250x400.jpgDeziban os Ixo Rai! ya fa años aquello de “cómo boi a albandonar-te y a mar tan luen d’aquí”. Suposo que no soi l’unico que s’ha pensau de fuyir d’a garchola zaragozana, pero en o fundo, a aquel letrista nobel no se l’escapón os chenials bersos de Labordeta, “barrernada de carreras barrenadas, madrastra, mai inútil, ibierno d’un estío brutal sin primabera” y remataban con un contundent “la amo, la odio, le tiengo un carinyo anzestral”. Bella cosa asinas me pasa con Zaragoza.

Pero ye que ye Zaragoza lo que me fa estar entre dos tierras. Ista no ye a zinquena ziudat de l’Estau, sino que más bien ye o lugar más gran d’Aragón. Con as suyas cosas buenas, con razón nos tildan difuera d’ospitalarios, pero tamién con as suyas cosas malas. Zaragoza nunca no será una ziudat moderna y, a penar de lo que me pensaba fa anyos, yo soi más urbanita que a ringlera 23. A tierra urbana, a tierra rural; ixas dos tierras sobre as que a ziudat no se quiere prenunziar. Y astí se queda, madrastra, mai inútil, dixando-nos sin aire que respirar.

Claro que tamíen sería fázil pensar-se que ixas son as dos tierras que deseparan lo deseyable de lo deseau, pero no. Cada begada totalizo más a mía persona y, cuan reflexiono a o suyo respeutibe, me pienso que ta yo, estar marica no ye que una carauteristica d’a mía bida. Son, allora, as dos tierras, o mundo marica y lo de difuera. A incomprensión d’o mundo eteronormatibo y a perfida mentira de l'omonormatibo. Ixas, talment, son as dos tierras finitibas. Y, a o bibir en o meyo, sí que no queda absolutament ni una chisla d’aire que respirar.

Yo no dezidié debuxar l'Arco San Chuan en a mía bida

lomarica 29/10/2007 @ 15:08

Si bella cosa tiengo clara dende os treze anyos ye que soi marica. Muito más clara que o mío futuro laboral, muito más clara que o mío intrés relichioso, u mesmo muito más clara que o mío intrés politico. L'Arco San Chuan s'ha dibuxau solenco en a mía bida, no he teniu que trucar-la con Photoshop,...

arco-iris-2.jpg

Lo tiengo claro, sí, perque un sentimiento no ye una ideyolochía, no entiende de razionalidat y no puede cambiar-se. Per ixo lo tiengo claro. Y no amenisto a denguno que opine sobre os míos sentimientos, perque os sentimientos no son opinables, no son refutables, perque no son ideyas soziolochicas como sí que pueden estar o desembolique laboral, l'intrés relichioso u a orientazión politica.

Per ixo me parixe penible que os míos amigos opinen sobre lo que yo siento y sobre a mía sexualidat. Y, más penible encara me parixe cuan éls mesmos no han conoixiu os mesmos sentimientos que yo ni tampoco no han prebau d'empatizar. Me parixe tamién penible que bi aiga chen que se piense que he reconoixiu mal os míos sentimientos, u que soi gai "per moda","per trucar o ficanzio", "per no aber resuelto los mios sentimientos" u, simplament, "per zircunstanzias que encara he d'explorar ta resolber a mía sexualidat".

Ixos comentarios que, de cualsiquiera me bufarían a pocha, cuan bienen d'amigos se combierten en punyals que atrabiesan as entranyas y fan desangrar-te de tot. Y, si os amigos son qui t'aduyan a estabilizar a bida, como ye o caso, t'entran ganas de fuyir, de fuyir muito luen y no tornar-ie nunca, a lo menos, ta que l'Arco San Chuan seiga más brillante y poliu.

Bicos gais y ziudaz ubiertas

lomarica 23/10/2007 @ 14:38

Un cabo de semana más en eterolandia, un cabo de semana más prebando de conoixer chen en un ambient que yo creyeba que no yera gai... ¿U sí?  No sé, güe saliba un articlo en el Periódico an que o periodista se pregunta si existe en Zaragoza un bico gai.  Y apunta a una posibilidat emerchent en a Madalena.

Pues sí, agora ba a resultar que a Madalena ye un bico gai emerchent, mira-te tú, y yo no eba parau cuenta...  Ombre, más maricas que en atros madalena.jpgpuestos sí que bi'n ha, pero d'astí a dizir que ye un bico gai bi ha muito.  Tamién podría estar un bico royo u chitán y no lo ye.  Ta yo, buscar la construczión d'un bico gai ye ubrir más o conzepto de gueto y dixar más enzarrada la azeptazión y bisibilidat d'una reyalidat como la gai.  Perque no nos enganyemos.  Zaragoza tiene más de lugar más gran d'Aragón que de zinquena ziudat de l'Estau.  En Madrid, si se beyen parellas gais fendo outing en o meyo de Sol ye perque ye Madrid, no perque tienga un bico gai d'a importanzia de Chueca.

Lo important no ye construyir un bico gai, sino construyir una ziudat ubierta, una ziudat an que a dibersidat siga un sinyal, pero más que más, una reyalidat.  A resta de cosas son de más.

Gaydespartera

lomarica 13/10/2007 @ 17:44

gaydespartera.jpg

A la fin me combenzión ta puyar ayere t'o nuebo Pabellón de Fiestas de Bal d'Espartera. O caso ye que podié comprebar cómo lo que parlaba en o zaguer post sobre chapas que me canso d'ascuitar ye tan zierto como que o zielo ye azul.

Un tío d'o lugar d'una amiga se m'achuntó dimpués de tirar-le os teitos y me prenzipió a dizir: "Ya m'ha dito Ana que yes gay". Y yo, ummm, chapas no, please. O caso ye que, abendo-le dito yo que no quereba garra chapa, y abendo-me asegurau él que no me la iba a fer, a la fin me la fazió: "Qué collons tiens estando-ne", "merexez respeto", "me transmitiz amor" y atras fateras d'ixa mena. ¡Y yo que en ixe inte quereba bailar It's my life! Pos no, me tenié que aguantar ixa ripa de fateras que remató con a fatera más gran: "Y además, mola, perque no se te nota".

¡Qué gran cagada! Bien se vale que anueit Bal d'Espartera parixeba Gai d'Espartera, más que más per ixa playlist que manulló lo DJ: It's raining men, A quién le importa, YMCA, I will survive y The Final Countdown. Buen inte ta mirar-se qui baila desenfrenadament y... ¡atacar! Pero ayere, a penar de que paré cuenta de quí lo feba, no yera politicament correuto.

Yo respeto, pero...

lomarica 11/10/2007 @ 22:41

tengo.jpg"Yo tiengo muitos amigos gays, pero..." "Yo conoixo a muitos gais y son personas como nusatros, pero..." "Yo respeto muito a los gais, pero...". ¿Nunca no ez ascuitau frases como istas? Y ye que prenzipian ya mal, perque ta rematar con una sentenzia de l'estilo "no aguanto a los afeminaus", dan per sentau barias cosas: primero, que a opinión que se ba a dar ye cualificada, perque se conoixen y se respetan a os gais. Ye más, podría dizir-se que mesmo se toleran. ¡Qué gran parola ixa de tolerar! Tolerar perque existen os gais, ixa colla esferenziada y rariza, pero que si no existise -que sería lo lochico-, millor. Éls no tienen a culpa d'aber naixiu asinas, tienen un problema y ya fan muito con bibir a suya bida con ixe problema.

Ista mena de frases siempre rematan igual y enzarran una omofobia oculta que nunca no se tiene en cuenta. No me meto con éls, pero no les baluro como identidat sexual ya no diberchent, sino más bien posible.

Y ye que a ista soziedat encara le manca muito per desembolicar-se. Con o matrimonio no s'ha aconsiguiu tot. Ye más, con o matrimonio s'ha aconsiguiu contimostrar nomás que s'ha normalizau una reyalidat anormal. No s'han afundau en atros importans afers como a educazión u a sensibilizazión.

Ye como cuan le tiras os teitos a un etero y te biene con ixas de "no me confundas, pero te respeto". ¡Y a yo qué que me respetes! ¡Si me dizes que no ye que no! ¿Y qué problema tienes en que "te confunda"? Que a charrada sobre azeptazión ya me la sé, que me la he teniu que aplicar a yo mesmo, cosa que tú no has teniu que fer. A begadas parixe que mesmo ista chen aspera a que un marica le entre ta sentir-se progre, pero dimpués de seguro que son d'ixos que dizen que "yo respeto a los gais, pero..."

En fin, cosas que me rebientan. Ta reflexionar en a nueit d'a bispra de Pilars... Yo siempre tan a corriente d'a chen... ¡Felizes Pilars!

Gais en interpenyas

lomarica 10/10/2007 @ 14:09

federacion.jpgSuposo que beluno ya lo abrá feito bella begada, pero yo me pregunto qué pasaría si dos tíos (bale tamién pensar en dos tías) s'enreligasen en o meyo d'o pabellón d'Interpenyas.

Como muito, yo nomás he prebau de ligar con beluno en Interpenyas, pero pocas begadas he trobau tíos gais y cuan los he trobau ha estau en plan "corta-te una mica que aquí no".

Os maricas tenemos asumiu que bi ha puestos en os que no podemos estar nusatros mesmos. Soi farto ya d'ixa istoria sin fin. Hemos asumiu como lamentazión no poder ligar en os espazios normalizaus, que emos d'ir-nos a o nuestro gueto, pero de bez, nos femos pensar que a soziedat no permitirá ixo nunca, escondendo a nuestra cobardía dezaga d'un argumento que no hemos comprebau.

Encara que a berdat ye que si ayere ese bisto a dos tíos (bale tamién pensar en dos tías) enreligando-se en Interpenyas, yo ese estau o primero que m'ese parexiu rarizo, perque soi o primero que tiengo internalizau que ixe no ye puesto ta fer ixas cosas. Y a resta d'a chen s'ese mirau a ixa parella como marzianos, no tanto perque no azepten ixas cosas, sino perque encara no son alcostumbraus a beyer-lo astí.

Pilars eteros

lomarica 09/10/2007 @ 15:00

Dizen que en ista ziudat se buque más en Pilars. Y somos en Pilars, sí, pero ta yo que se buque mesmo menos. Ayere salié con os amigos d'o bico y un d'éls achuntó a os colegas d'a unibersidat. Entre istos zaguers bi ha un zagal que tamién ye gai. Y charrutiando, pleguemos en una conclusión: que os nuestros amigos no fan cosa per que nusatros nos sintamos goyosos con a nuestra sexualidat cuan salimos de marcha. Nunca no pisarán l'ambient. Y como deziba él: "O mío cabo d'anyo ye luego y yo he dito de zelebrar-lo salindo per l'ambient. As caras d'a chen han estau ya majas...".

manifa.JPGEn beras, a chen que ba de progre y dimpués fa istas cosas no sé yo cuán progre ye. A os que les cuaca o rock, se les ne porta en o suyo cabo d'anyo ta l'Atrio. A os que les cuaca o techno, se les ne porta a la Coli, pero a qui le cuacan os ombres no se le'n porta ta l'ambient ta que se sienta goyoso en o suyo cabo d'anyo con os suyos amigos.

Pero ye que a chen contina quedando-se con a parti folclorica, como deziba en o zaguer y primer articlo. Una amiga d'él, anueit, me dizió: "Ya podrías amanar-te a él y fer-le una fabor, que fa muito que no buque. Le cuaca minchar pollas, asinas que no creigo que tengas problemas en que te la minche a tú".

¿Aquí y agora? No, grazias. Pero no estaría de más que me lo demandase él perque l'agana, no que me lo demandes tú ta tener de qué charrar y, de paso, no le ascuitas as suyas rarizas frustrazions sexuals mientres zinco diyas.

Prou que sí, a la fin, os dos, rematemos en l'ambient,...