Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Categoría: Marilandia

A calor d'a cantonada d'os arrastraus

lomarica 24/02/2008 @ 00:02

1342345083_fdbf455f50_o.jpgGüe ye un d'ixos diyas que cuesta dos oras salir d'o treballo. He quiesto puyar t'o bico andando, per o Puent d'As Fuens, mirando-me lo río. Y m'he trobau con una enluzernant luna plena deban de l'Azut, chusto denzima d'o Puent de Giménez Abad. Ascuitaba "El Rincón de los Arrastrados" de La Pulquería. He aturau en o meyo d'o puent, m'he enchegau un fumarret. Y, a la fin, no sé cómo, pero he plorau.

¿Cuántas nueitz d'ibierno m'has faltau,
sin contar os diyas largos de berano?
Ya no i yes ta querer-nos,
ya brenca más te puedo demandar.
Sé que nunca no ploras por yo,
y yo empapando güembros allenos.

Salgo t'a carrera y me presto a cayer rodando:
Tot ye lento mientres me pienso
en aquel tot que ya no en tiengo,
nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que retormo la balura.

Ya no i yes ta tener-nos,
ta tomar-nos, ta rebolber-nos.
Ya ye igual lo que puedas sentir
si ye de más lo que te tiengo que dizir.

Cada begada más desfeito y colgau d'iste
"te foi de menos".
¿Cuántas nueitz m'asperan encara de fredo infierno?
Y torno t'a carrera a trobar-me condenau
a nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que remtomo a balura cuan,
d'as mans ataus,
cantamos o nuestro corrius d'amor.

Cantamos a berdat.
No damos soluzión.
Aprende a respirar,
ye a nuestra canta.
No somos atro amor.
O tuyo baile no ye millor
con os arrastraus d'ista cantonada...
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Buelca la tuya ansiedat,
amarra o tuyo plorar.
Bosa uns tragos y anota
atros tantos más.
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Trucha fresca, pieza

lomarica 28/01/2008 @ 01:02

trucha.jpgAyere quedé a zenar con os míos amigos y dos d'éls se'n baixón a mercar o pan. Cuan puyón, redindo-se, me dión un cartel como ixe, dizindo-me "t'emos puyau un presén". A mía reaizión estió, tamién, la de redir-me-ne.

Puedes pensar muitas begadas a o respeutibe. Per una parti, me cuaca poder fer chanzas con os míos amigos sobre iste afer. Y me cuaca, perque a l'igual que yo puedo redir-me de bellas cosas d'as suyas personas, éls tamién pueden redir-se d'as d'a mía persona. Per atra parti, me parixe que poder redir-me d'isto con yo, endica que ixa parti "sofridora" d'o mundo marica no la foi reyal en yo.

Tamién ye berdat que todas as chanzas piloten sobre o mesmo afer, a la fin, remata cansando, pero isto no me fa mal d'os míos amigos. Lo que me fa mal son atros comentarios, como "nunca no iría con tú ta l'ambient perque no me cuaca ir a os puestos con o culo preto", que ascuité ayer d'un apegau -ixo sí, apegau- ta la mía colla d'amigos.

Ayere dizié a os míos amigos una cosa que ye berdat, a o filo d'iste afer: "Paraz cuenta: he iu ta l'ambient con muitos colegas que m'han feito o chesto de benir-se-ie con yo a fer-se un gotet, chen que no ye ta yo ni o 10% d'o que soz busatros; pero nunca no tos ez beniu con yo ta l'ambient mái, y a yo ixo me fa pensar".

Tamién ye zierto que antisdayere estiemos en Zuma y allí, parlando con atro amigo, dizié, "yo no amenisto que denguno m'acompanye ta l'ambient ta ir-ie, no me cuaca fer-me a bitima. Si quiero ir, i boi. Y si dezido salir con os míos amigos per bars eteros, sé que he renunziau a ligar, pero lo he feito librement, ye a mía dezisión, no pas la d'éls, asinas que no puedo queixar-me".

Ixo ye una berdat, pero tamién ye berdat que si a yo me cuaca estar con os míos amigos en puestos que a éls les gustan, mientres ligan con una mozeta, y me foi contento cuan lo fan, ¿per qué éls nunca no han teniu ixe chesto con yo?

Dos mil güeito

lomarica 31/12/2007 @ 02:32

Ya ye. Ya ye dos mil güeito. L'anyo d'a fin d'o mundo t'os zaragozans. Ya ye aquí o diya d'anyo nuebo...

Sí, l'anyada pasada ligué en cabo d'anyo. Y sin querer-lo, ni asperar-lo, ni amenistar-lo,... Istas cosas son asinas, funzionan con as Leis de Murphy, y cuan yes buscando no trobas, pero cuan no buscas te troban. Como diz a canta d'Amaral, podébanos estar zelebrando tamién un atro cabo d'anyo, pero no. Fa bels diyas charraba d'os bisexuals, y sí, me referiba a él. Y lo feba con total rabia, cuasi con odio. Ayere le combidé a una biera y me felizitó lo cabo d'anyo, pero me dizió que no quereba fer-se ixa biera con yo.

campanadas2008.jpg

Maitín tornará a estar cabo d'anyo y, pero barias custions que no bienen a o caso, he bosau as entradas de dos cotillons. Estaré meya nueit con uns amigos y l'atra meya con atros (a mía colla d'amigos se fragmentó en 1999 y asinas continamos...) pero ya sé que si os astros no s'achuntan como suzedió l'anyada pasada, no boi a tener ni la más menima posibilidat de trobar a beluno que trobe tíos, que no boi a poder sisquiera fatiar. Pero totz os míos amigos podrán fer-lo, en un u en atro cotillón, en o suyo rollo. Y, amás, continan dizindo-me a la cara que nunca no irán con yo al ambient 'no baiga a estar que me entre un tío' (u una tía si ye una tía).

No, yo tiengo claro que si maitín trobo lo que quiero trobar, no seré 'confundiu como un nino', sino que abré trobau lo que he quiesto trobar. Y abré trobau más que muitos d'os míos amigos que fatirarán dica l'amanixer con cualsiquier tía que le bufe la pocha (nunca no millor dito). Pero dimpués, qui se'n irá a buquir con o primer culo que i pasa, seré yo. Claro, que ta ixo soi o marica promiscuo.

Pase lo que pase, maitín ta yo será un diya de cabo d'anyo más, un cabo d'anyo en eterolandia en lo que abré de parixer ferliz y integro, sonredindo de traza ipocrita, fendo creyer que soi feliz, pero a la fin, seré en una cantonada d'o bar, mirando-me-lo, perque ixo, una begada más, no ba con yo...

¡Happy new year 2008!

Nadal y bodorrios

lomarica 26/12/2007 @ 01:43

Nadal ye d'ixas calendatas que fan fastio. No per lo que sinnifica, sino per lo que fa remerar que estamos maricas y que, per muita lei de matrimonio que bi aiga estar marica no ye tan azeptau como parixe.

As nueitz de nadal, continan estando como siempre. Primos con nobia, primas con nobio, primos ninos chugando, preguntas tocagüegos d'os familiars a o respeutibe de mozetas,... Y siempre ye a mesma rispuesta: "no en tiengo, si en tenese te lo diría". Berdatz a meyas. Mentiras a meyas. En tot caso, no ye sólo que una mentira ta la parentalla, tamién lo ye ta uno mesmo.

Más que mas, nadal fa fastio si en ixe diya ye o 6eno abo d'anyo con un ex (¡hostia que gran que me foi!). En o mío caso, no le beyeba dende Pilars y agora bibe en Londra, pero ye beniu ta casa, como El Almendro, per Nadal. He quedau con él y atros amigos y a nuestra combersa sobre o cabo d'anyo ye estada curta. Prou corta. En seis anyos cambian muitas cosas...

Parentalla, amigos que fa muito que no beigo, biaches en o bus pleno,... Y plega un inte en que ¡s'atura o mundo! Combersa fata: propositos d'anyo nuebo... y... ¡confesión! "Asperar a que iste me demande bella cosa important!" Oh no! Matrimonio. ¡Alarma! A primera parella d'amigos se casa... U ye fendo plans. Y lo sueltan asinas, de sopetón.

wedding-cake.jpgO mundo se'n ba t'abaixo. Toda la resta d'a mesa (maricas totz) ubre a boca. ¡No puede estar! ¿Ya? D'as crisis maricas tres son as piors: conoixer-se y reconoixer-se, salir de l'almario en casa y... ¡as bodas d'os amigos eteros!

Eterorormatibos, claro. Perque per muito matrimonio marica que bi aiga en o nuestro país, iste inte contina estando trachico. L'etero troba parella antis que no lo marica y se casa tamién antis. Mientres os maricas biben en ixe perfeuta adoleszenzia contina, en la que denguno no quiere comprometer-se (pero totz cretican a totz per no querer comprometer-se), de pronto, s'atura lo mundo y a primer parella d'amigos heteros ¡se casan! Y uno prenzipia a pensar...

¿Cómo será la mía boda?

¿L'azeptarán mis pais?

¿Bendrá toda la parentalla? ¿Qué pensará 'la tía de Burgos'?

¿Qué pensarán mis pais de lo que piensa 'la tía de Burgos'?

¿Seré feliz?

¿Seré un infeliz toda la mía vida perque bi abrá chen que no reconoixerá o mío matrimonio? ¿Y si no lo reconoixen os mios amigos? ¿Y si no lo reconoixen mis pais? ¿Y si no lo reconoixe 'a tía de Burgos'?

¿Mi boda será como la d'os míos amigos?

En fin, bodas... Cuasi prefiero la parella de feito.

Sospresa!

lomarica 18/12/2007 @ 18:10

As cosas nunca son lo que parixen estar:

Rans de preguntas

lomarica 27/11/2007 @ 02:25

tinky.jpgToda marica que se prezie se fa a lo largo d'a suya bida una serie de preguntas, seguntes s'aiga conoixiu, azeptau u biba a suya sexualidat de traza plena. Güe me boi a permitir fer una chanza con iste afer.

He feito tres rans de preguntas, de traza que si se responden correutament a lo menos dos preguntas d'un ran se ye parau ta responder una pregunta d'o ran inmediatament superior. Ebidentement, aconsiguir responder de traza correuta a pregunta unica d'o ran numero 4 te combierte, a la fin, en un ser parau ta todas as ebentualidaz.

PREGUNTAS RAN 1

  • ¿Per qué cuan beigo una porno con os colegas d'o bico paro cuenta en as pollas?
  • ¿Dica cuán tendré que disimular a trempada en o bestuario?
  • ¿Será posible que siga gai?
  • ¿Y si soi bisexual?
  • ¿Ye posible que me cuaquen as muller ta mantener una relazión amorosa y os ombres ta follar?

PREGUNTAS RAN 2

  • ¿Soi un omosexual como a resta?
  • ¿Quí ye a muller d'a relazión?
  • ¿Abría de prenzipiar a salir per l'ambient ta poder follar?
  • ¿Ye igual de maricón qui da como qui rezibe?
  • ¿Tiengo que salir de l'almario ta estar de raso marica?

PREGUNTAS RAN 3

  • ¿Dica dó puedo dilatar?
  • ¿Qué pasa si me tiro un pedo mientres me follan?
  • ¿Dica dó puede plegar ixo? (¡¡¿tot ixo ye de tú?!!)
  • ¿Án dixé o lubricante?
  • ¿Será ya tiempo de mercar un nuebo dildo?

PREGUNTA RAN 4

  • ¿Per qué en as pornos tot ye tan fázil?

Cocho buco bisexual

lomarica 26/11/2007 @ 00:42

Nomás soi marica, no pas tía. Lo digo per toda ixa mena de tíos que se piensa que ta follar con atros tíos cal tratar-los como tías. Ixa mena de chen peligrosa que se fan clamar d'una traza espezial: bisexuals.

bisexual.gifMe direz que tiengo bisexfobia u bella cosa parellana, pero soi farto d'ista mena de chen,y talment totalize, pero toda la mía experienzia con bisexuals ha rematau igual. Soi farto de que me digan que quieren conoixer-me ta fornicar y dimpués disaparixcan, que la chen dimpués de fornicar ni te salude por MSN (cuan t'han dito que 'parlaremos per MSN').

Me considero un tío muy fázil ta follar. ¡Di-me que quiers buquir-me y au! ¡No en tornes! Pero no me prometas amor eterno y dimpués de buquir-me disaparixcas. Que a yo rai, que no creigo en l'amor a primer bista, pero me truca o ficazio y prebo a mirar qué pasa. No me destrozas o corazón, ye más, me dixas bien follau y bien mamau, pero me dixas pensando... ¡cocho buco bisexual!

Cantas ta una nueit d'agüerro -u carta seriada ta la mía amiga Nieus- (uno)

lomarica 07/11/2007 @ 02:33

(uno) entre dos tierras bi yes...

“Entre dos tierras bi yes
y no dixas aire que respirar”

Héroes del Silencio “Entre dos tierras”

Zaragoza, ayere; Zaragoza, güe; Zaragoza, maitín. Bi ha cosas que no ban a cambiar nunca, a penar de que a uno le cuacaría dar o salto, dar o trango y dixar d’estar entre dos tierras. Entre dos tierras en toz os ambitos, sin dixar aire que respirar, pero ta denguno, nian ta yo.

Lo fázil sería pensar-se que as dos tierras son Aragón y Catalunya, que en as tranquilas auguas d’a Segre ye a muga entre lo deseyable y lo deseyau, entre estar feliz en Zaragoza y buscar a felizidat difuera. Ixo sería lo fázil, pero ixo tamién sería fuyir, dica la polida mar, tan dulza a penar d’estar salada, pero tamién tan lexana.

gay_flag_250x400.jpgDeziban os Ixo Rai! ya fa años aquello de “cómo boi a albandonar-te y a mar tan luen d’aquí”. Suposo que no soi l’unico que s’ha pensau de fuyir d’a garchola zaragozana, pero en o fundo, a aquel letrista nobel no se l’escapón os chenials bersos de Labordeta, “barrernada de carreras barrenadas, madrastra, mai inútil, ibierno d’un estío brutal sin primabera” y remataban con un contundent “la amo, la odio, le tiengo un carinyo anzestral”. Bella cosa asinas me pasa con Zaragoza.

Pero ye que ye Zaragoza lo que me fa estar entre dos tierras. Ista no ye a zinquena ziudat de l’Estau, sino que más bien ye o lugar más gran d’Aragón. Con as suyas cosas buenas, con razón nos tildan difuera d’ospitalarios, pero tamién con as suyas cosas malas. Zaragoza nunca no será una ziudat moderna y, a penar de lo que me pensaba fa anyos, yo soi más urbanita que a ringlera 23. A tierra urbana, a tierra rural; ixas dos tierras sobre as que a ziudat no se quiere prenunziar. Y astí se queda, madrastra, mai inútil, dixando-nos sin aire que respirar.

Claro que tamíen sería fázil pensar-se que ixas son as dos tierras que deseparan lo deseyable de lo deseau, pero no. Cada begada totalizo más a mía persona y, cuan reflexiono a o suyo respeutibe, me pienso que ta yo, estar marica no ye que una carauteristica d’a mía bida. Son, allora, as dos tierras, o mundo marica y lo de difuera. A incomprensión d’o mundo eteronormatibo y a perfida mentira de l'omonormatibo. Ixas, talment, son as dos tierras finitibas. Y, a o bibir en o meyo, sí que no queda absolutament ni una chisla d’aire que respirar.

De cruising y mariliendres

lomarica 01/11/2007 @ 03:00

Maricas: ¿En beras que nunca no ez teniu una combersa como ista con a buestra mariliendres?


Get Real ye una zinta balient y comprometida, con una istoria reyalment embrecadera y que fa pensar.  Si tenez tiempo, miraz-tos-la  Y ye que bi ha qui afronta os problemas, bi ha qui creye en sí mesmo y qui esboldrega toda la mierda que bi ha en a suya bida.  Bi ha qui fa ixo y qui fuye.  Y bi ha qui lo fa con umor y responsabilidat.

Preguntas que nos femos toz

lomarica 30/10/2007 @ 10:55

Difuera pasan cosas, dentro tot contina igual. Y tot ye teyatro barato. ¿Gueto u integrazión? ¿Bicos gais u ziudaz ubiertas? ¿Seguimos bailando u rompemos con tot? ¿O nuestro plazer frente a la nuestra responsabilidat coleutiba? ¿Qué ye lo important?