Saturday doubts
No sabeba si colgar ista nunilada...
...u ista salvachada:
Asinas que a la fin m'he quedau con as dos cosas.
Prou que a segunda ye más divertida... (y excitant)
No sabeba si colgar ista nunilada...
...u ista salvachada:
Asinas que a la fin m'he quedau con as dos cosas.
Prou que a segunda ye más divertida... (y excitant)
¿A mía vida ye una puta mierda? Puede estar, pero tamién puede estar que no... Tot ye una custión de midas, una custión de preferencias, una custión d'ideyas...
A vida puede estar una puta mierda tan fácil como no puede estar-lo. Puede estar tan buena como mala, tan intresant como aburrida, tan blanca como negra.
A vida, a la fin, no ye que un camín enta la muerte. Y nomás bi ha que una, como ta desperdiciar-la.
Uno ya no sabe lo que ye, ni ye lo que sabe. Uno ye un cuerpo errante enta la muerte y enta la finitiva paz. Enta l'orgasmo final que ye o bienestar que puede dar no estar, no sentir, no sofrir, nomás estar que un esmo trafegau dimpués d'una baralla enta la demba final.
Y, tanimientres, per o camín, uno puede tirar a suya vida per l'escusau u fer-la d'a traza suya, prebando d'estar feliz en un mundo d'infelices, u prebando d'estar infeliz en un mundo de felices.
(Y, amás, lo sabes,...)
A lo millor ye una mierda estar gai, a lo millor ye una mierda desperdiciar a vida prebando d'estar feliz cuan prevoca más felicidat estar 'normal', estar integrau, estar una familia feliz servida en un plato bullindo.
¿Qué ye estar feliz? ¿Qué ye estar infeliz? ¿Quí lo mide?
Si nomás bi ha que una reyalidat ta cadagún, ¿cómo se sabe si l'atra reyalidat no ye la más feliz? No se podrá prebar un atra reyalidat... ¿u si? ¿Ye ta cutio?
¿Qué ye cutio?
...
Barucas. De nueit. No me faigaz caso. Soi canso, solenco en casa, y os míos amigos son muito luen. (Y fa fredo).
O patxaran fa pensar...
Soi estau solenco
y m'he zorrupau a botella de
Torrelongares
que dixemos ubierta a nueit d'antis d'ayere
y que anueit no queriés benir-te-ie
a acotolar-la con yo.
T'acotolar-nos
como s'acotola iste menú ta dos solenco,
posau en a cozina
mientres a radio me fa remerar
(en distorsión)
que ye de chenero marica querer estar choben ta cutio.
Mola estar choben
(u millor)
Mola sentir-se choben ta cutio
(Forever young)
como qui se siente bibo per enchegar
a fuen d'a bida
que da paso a la quietut
d'una satisfaczión plena y deseyada.
Soi estau solenco
(y estié solenco
per muito tiempo)
y o Torrelongares s'ha acotolau.
Y con Baco se'n ye iu
a tuya remeranza
y a remeranza d'a nueit d'antis d'ayere.
Y con ella la chobentut
(Forever young)
d'a quietut madura y plena.
Un mayestro de yo (que mira-te que en yera, de fato), lo deziba en a suya clase de Filosofía. Pero ye que teneba razón.
Bi ha tres diyas feitos ta buquir en iste país nuestro: lo 14 d'agosto, l'onze d'otube y o 31 d'abiento. Y yo, os tres zagueros, no buquié.
Nian con yo mesmo...
¿Ta do imos a plegar?
Ya ye nadal. I habríanos d'estar contentos, ¿no? Chentas familiars, gastar totz os diners en presents, o sobrino cantando villancicos dica las seis d'o maitín...
Con tot i con ixo, a yo lo nadal me fa buen prebo. Os amigos gais fugaus luen se'n tornan, como l'almendro, en Aragón ta pasar os diyas con a familia, con os amigos,... A vegadas me pienso si sólo que ta dar envidia.
Más que más perque prencipian a recentar-te cosas arredol de cómo ye l'afer marica difuera d'Aragón. I bi surten cosas intresants. No sé si han estau éls os cobardes marchando-ie, u soi estau yo per quedar-me
A verdat ye que Zaragoza pude. Pude perque encara ye un pueblo ta istas cosas i, pero muito que digamos que no, totz istos afers, mesmo a os chobens se nos quedan luen. Muito luen. (Fa fredo, soi solenco en casa... i os míos amigos son muito luen).
Talment a solución siga marchar-ie. Talment asinas s'aconsiga la felicidat en beras.
Y si no, siempre queda chentar con a parentalla, aguantar a o sobrino u mesmo cantar villancicos. Éls, a la fin de tot, tamién lo fan.

Per todas y toz. ¡Contra o BIU!
Proteixe-te, proteixe-le, proteixe-nos!
IXA PUERTA TRANCADA
Toz os diyas pasaba per debán d'aquella puerta. Feba muito tiempo que me preguntaba cómo serían as cosas en l'atro canto. Aquel diya achunté toda la mía balura y ubrié a puerta. Una gran fredor recorrió lo mío cuerpo y prenzipié a tremolar. Sentiba que os chenullos me fallaban. Yeran tantos anyos trafegau en un mar buedo y sin sentiu que no aber-lo feito antis me causaba una gran melancolía. ¡Tot iste tiempo perdiu! As luzetas de color que me zegaban m'anunziaban un nuebo mundo feito ta yo, una nueba bida. A la fin, eba ubierto a puerta.
T'os diyas 21 y 22 de nobiembre s'ha combocau en Zaragoza a segunda Trobada de Fabloggers. Ista anyada, s'ha feito un concurso de microrelatos. Tos animo a partizipar-ie, tanto en o concurso, como en a trobada...
> Más info en http://trobada.blogdns.net/
Yo no soi satisfeito con a esplanicazión d'a reina.
¿Que per qué no?
1.- Perque no bi ha lugar a malinterpretazión. O desdén d'exprisions como "si istas personas quieren bibir chuntos y bestir-se de nobios", no amenistan matizazions. Son las que son y punto. Nomás mancaba que ese dito "disbrazar-se" en cuenta de bestir-se.
2.- "No ye un matrimonio". Ella mesma ba dizir istas parolas, que tampoco no tienen matizazión alguna y que han estau dentro de l'argumentario d'a dreita contra lo matrimonio entre personas d'o mesmo sexo.
3.- "Si os eterosexuals fésenos una manifestazión, colapsaríamos o trafico". Istas parolas endican, en primeras, que os eterosexuals son lo correuto y que os omosexuals no lo somos. Tampoco no tienen matizazión, perque, amás, biene a tener dezaga una gran carga de omofobia, a l'interpretarla como una minoría d'a que se pueden fer chanzas.
4.- Perque a reina en l'echerzizio d'as suyas funzions no tiene opinión politica y no debe fer-la publica. Seguntes a lei, ixa mesma que le da de minchar, no puede fer opinions propias ni imbiscuyir-se en os afers politicos. T'autuar ha de tener o refirme d'un ministro. En o suyo contrato de treballo lo mete bien claro: ripresenta a totz os ziudadans de l'Estau, nos cuaque u no, y tamién os maricas bosamos os impuestos con los que bibe. No puede malmeter contra qui pagamos a suya bida, ni puede malmeter contra las leis aprebadas per l'Estau. ¿Qué pasaría si malmetese contra atra lei, como la d'educazión, a de partius politicos u la mesma Constituzión?
Prengo prestada ta ilustrar iste articlo a imachen d'o blog de Peibols de güe, que se lo ha preniu más de chanza, pero ye que a yo istas cosas me meten muito furo...
Sí, güe soi airau, ha d'estar perque me petan o boforón.
(Güe ye un d'ixo diyas d'asperar a que se cuezan as trunfas gollando a trabiés d'a finestra, mientras plebe en a carrera)
No me creigo ixo de que l'agüerro nos baixa la libido. A yo m'entran ganas de pillar a o primero que pasa. En zagueras me pasa muito ixo, güe con un rastas cara malo, royo y güellos claros que ha pillau un Nissan en a Canal Imperial- y ficar-lo en o mío sofá baixo una manta y fer una borina petting beyendo zintas mientres difuera plebe dica las cuatro u las zinco d'o maitín.
Y si no ye lo d'o Nissan, será un atro. Bi ha tíos d'os que te namoras y pierden tot cuan ubren a boca y bi ha tíos d'os que pasas y te namoras malas que la ubren. Ixo ye lo que m'ha pasau güe en l'autobou. O primero en o 42 y o segundo en o 53. Cosas que tien a bida. Te puez pegar toda la bida mirando-te de ligar-te a o mesmo zagal y descubres que l'amor puede estar en cualsiquier pueso fueras d'o que buscas.
Y lo que uno busca -y no ye conya, lo que fan os anyos- ye uno que se fique con tú debaixo d'a tuya manta, en o tuyo sofá, y que t'abraze y acarizie beyendo zintas dica las cuatro u as zinco d'o maitín. Y, si puede estar, que se quede a dormir con tú, y que a o maitín benién desayunez chuntos, y que o primer polbo siga poliu, adoleszentement asperau, con a preparazión d'un nino que busca la suya primera begada...
Talment ixo se trobe en o 42 y en o 53 y no en os de siempre...
(Me'n boi ta quitar as trunfas y meter a o fuego as borrainas. Dimpués, me miraré de gollar a trabiés d'a finestra ascuitando Coldplay dica que siga la ora d'ir-se-ne t'o treballo).
Ya parlaba fa tiempo d'un blog titolau Blogback Mountain d'un periodista de El Mundo que se fa clamar Martín Lobo. Nian muitos d'os treballadors d'iste periodico saben quí ye. Intresant. Pero más intresant ye lo que diz. Güe, no m'he resistiu a fer de yo unas parolas d'él (con o suyo permiso pero sin lo d'o copyright de El Mundo). Unas parolas que pueden estar muito asperanzadoras t'o marica que ya ha pasau a crisis d'os 25:
(...) Me pesan a mía ninyez de yel y fredo. Faltadas fredas, golladas fredas, chestos fredos, recreus fredos, biernes y sabados fredos y domingos más fredos encara. Y como soi rencoroso, integrista y desalmau, no xublido ni as faltadas, ni as golladas, ni os chestos, ni os recreus, ni os biernes, ni os sabados, ni os domingos que busatros, companyers d'infanzia y balompié, me regalez mientres anyos. Ni xublido a umillazión d'estar siempre o zaguero: o zaguero en chinnasia, o zaguero en l'amor y o zaguero en redir.
Pero agora acarizio a trentena, a felizidat y o carma total. Y m'adedico, no sé si per bergonya u per sadismo, a bailar con as buestras nobias, a consolar-las dimpués d'os buestros gatillazos, a querer-las muito, abrazar-las muito y proteixer-las muito. Y como que soi un manflorita, si me quedan ganas en os míos ratos libres dixo que os agachez y rindaz pleitesía a la mía entrepierna.
Chicas d'o mundo: lo que a 'Superpop' ha achuntau, que no lo separe denguno. Nian a puta Eurocopa. Fez-me ixa fabor.