Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Categoría: Present

Leyer a Zero...

lomarica 03/04/2008 @ 15:07

Papelería numero 1: Me miro as rebistas, no me dizen cosa. No bi ye.

Papelería numero 2: Dentro. Me miro todas as rebistas. No bi ye, me preguntan. ¿Qué buscas? La Zero. ¿La revista Año Zero? No, la Revista Zero. (gollada). No la recibimos, lo siento. Hasta luego.

portadap.jpgPapelería numero 3: Dentro, me miro todas as rebistas, no la trobo. No quiero preguntar-ne. Soi farto ya d'as golladas. De pronto, sin querer, le doi una patada a una rebista encartonada, emplasticada. Se caye. La dependendienta ba a pillar-la ta dixar-la bien. Oh yeah! A rebista Zero! Se me queda mirando, me sonride. Pillo la rebista, le'n doi ta que me cobre. ¿Te la meto en una bolsa ta que la portes millor? Ummmm...

Bar d'o bico: Demando un tallau con chelo y prenzipio a gollar-me a rebista. Pasa una bezina. Rapedament, pillo a mochila, la poso denzima d'a rebista (tapando lo culo d'un chuzo que me yera metendo canyón) y foi como que busco lo mobil... Hola que taaaaaal!

¡¡¿Ye que no se puede mercar y leyer una rebista gai tranquilo?!!

Y güe, m'agana prenzipiar un meme. Astí ban as tres cosas que más me rebientan...

Uno.- Que me clamen per o nick de Bakala.

Dos.- Que me mientan cuan quieren tallar con yo (u que totz empleguen a mesma sincusa).

y Tres.- Que, amás, me faigan siempre meter o condón a yo (antimás d'estar puta, meter a cama).

Nomino a: El Marica (Asturies), /tusmanosdebarro, Peibols, Aragonando y Adebán.

O biernes d'antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito

lomarica 03/04/2008 @ 00:47

Me poso debant d'una pachina en blanco. Suenan as doze. Ya ye 3 d'abril. Tres d'abril de dosmilgüeito. Güe fa diez anyos d'o biernes antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito.

CumpleX (clamemos-le asinas) cantaba cantas d'Ixo Rai! con yo. Remeros curtos. O benién ye pillando-nos d'a man dormindo uno a o canto de l'atro y o benién yera achuntando los nuestros labios. Y astí prenzipió tot, fa diez anyos, cuan nomás teneba que catorze.

Si güe me preguntan dende cuan sé que soi marica, a mía rispuesta ye clara: "siempre lo he sabiu". Pero no estió dica aquel diya cuan o mundo s'aturó debán d'os míos güellos y me sintié l'ombre más suzio d'o mundo per fer lo que lebaba anyos asperando fer.

A berdat ye que X y yo no emos parlau guaire dende allora y güe nos trucamos de cabo ta cuan y si nos beyemos en a gay scene nos combidamos a cubatas. Pero él y yo nunca no seremos cosa. Él güe bibe y ye l'ambient. Masiau ta yo que sobrebibié a ixe biernes antis de Ramos de milnobazientosnobantaigüeito d'a pior traza que podeba aber pasau.

O cuatro d'abril de milnobazientosnobantaigüeito yo yera una caixa de dandalos. Parlé con unas "amigas" y un "amigo" de lo que sentiba dimpués de lo que eba pasau. Aquel diya dixón d'estar-ne. O lunes santo l'instituto ya sabeba lo que eba pasau entre X y yo. Y astí prenzipió o bia cruzis adebantau cuatro diyas, pero que s'estendilló más de lo debiu. Cuatro anyos d'eternas chanzas, faltadas y camins pedregosos. O tres d'abril trobé a parola marica en o dizionario. O cuatro, trobé omofobia.

Dende allora han pasau muitas cosas. Parellas, nobietes, polbos, istorias bien rematadas, istorias mal rematadas,... Diez anyos dan ta muito. Os tiempos de l'instituto ya pasón. A omofobia contina estando present, encara que güe no me fa mal. O tiempo teixe denzima napas de zebolla (torno a pillar prestadas as parolas d'Algora, o cantante-marica-de-moda). Talment per ixo, agora cuan un marica desnuda a atro, plora. U cuan una istoria pinta bien, beluno dezide dixar de luitar ta no morir-se en a propia napa de zebolla podrida de puro pudor.

Güe, que ixos tiempos ya pasón, me resisto a o pesimismo, pero a bida tamién m'ha amostrau que me tiengo que resistir a l'optimismo. Y, amás, a begadas, afloran os remeros. Os remeros curtos, como lo d'aquel tres d'abril de milnobazientosnobantaigüeito y os cuatro anyos que le siguión, amando en escuros puestos y prebando de soniar una bida (y un amor) que talment bel diya siga más zerca de trobar.

Maricas d'o mundo, achuntaus!

lomarica 02/04/2008 @ 14:21

IntifadaA o pobre de Martín Lobo, o mantenedor de Blogback Mountain (parlaba d'él l'atro diya) l'han meso os cuernos. A suya parella se'n fue ta Brazil y ya no en tornó como parella. A ver si algún día tomamos un café. Un café. Que se beba el café con Carlinhos Brown. O con Lula da Silva. Ista mena de cosas ben d'estar abituals en marilandia. Como deziba una mayestra d'Antropolochía (güe conzellera), una unibersal cultural.

Una unibersal cultural en a marilandia mundial. Perque a marilandia zaragozana no ye igual que la madrilenca (muito a o nuestro penar) u la de cualsiquier atra parti d'o mundo, pero compartimos opresión (interna y externa); a l'igual que a clase treballadera d'Alemania no ye igual que la aragonesa, pero compartimos opresión (tamién interna y externa).

Talment per ixo caldría chilar ixo de Maricas d'o mundo, achuntaus! y clamar-nos bella cosa asinas como a clase marica internazional, prenzipiar a fer a nuestra intifada omosexual (como en Raspberry Reich; zinta que tos recomendo, per zierto) y prenzipiar a nuestra luita de clases per a dictadura d'o maricariado. Podemos prenzipiar fundando un partiu.

¿A que ye una fatera güe que l'interclasismo ye de moda? ¿U o maricariado ye debán? ¿U una marica d'Aragón no ye o mesmo que una marica d'Asturies? ¡Ui, qué lios!

Asperanzas naixendo

lomarica 25/03/2008 @ 00:09

SalamancaSólo                                                       [que]
Agora
Luen
A
Mía
Asperanza
Naixe
Con
Amor

¿O suenio d'a razón?

lomarica 24/03/2008 @ 00:55

O suenio d'a razón produze monstruosSoniar ye de baldes. En zagueras, remero los míos suenios. A begadas suzede. Pasas meses sin alcordar-te d'os suenios cuan dispiertas y puestar que en una semana remeres totz.

Anueit parlaba con bels amigos d'os suenios, d'os míos suenios; ixa manifestazión d'o subconszient que ubre o camín a la reflexión d'a propia persona.

Manimenos, a interpretazión d'os suenios, a l'igual que atras muitas barucas relazionadas con a busqueda espiritual d'o propio yo y d'as grans preguntas (qui soi, d'án en biengo ta do i boi), no dixan d'estar una manifestazión irrazional, no fan pacha con a busqueda d'una berdat.

Pero ye que, en o fundo, como deziba Goya, o suenio d'a razón prduze monstruos. O suenio no ye razional, no puede controlar-se, no ye una zinta de bideo más que posar ta matar o tiempo. O suenio ha d'estar libre y esprisar todas aquellas cosas que se deseyan...

Si o suenio se razionaliza... produze monstruos. Berdat berdadera.

Podría

lomarica 07/03/2008 @ 01:21

23117653.jpgPodría dixar de leyer a Lorca
ta leyer os tuyos pochons,
enzarraus en a sinrazón d'un almario buedo.
Buedo de sentimientos y de bida,
sin de rayas, ni colors chillonas, ni numeros en as marcas.

Nomás que con un pixama.
Con un pixama estampau
de mils de dibuixos animaus.
Un pixama que porto cuan t'amo,
o mesmo pixama que portas tú cuan m'amas.

Y dormimos chuntos,
leyendo a Lorca,
soniando mentiras.

Podría dixar de leyer a Wilde
-u buscar un Maurice desentronau-
ta dispertar d'un suenio de parolas,
de colors apagadas,
comidas per o sol que te mata,
encara que a yo m'alumbre.

Podría fer que a nueit estase más densa,
que o suyo aire se podese tocar,
que o suyo tacto me remere a tú en cualsiquier puesto,
u que o rudio d'o dispertador no combierta a o diya
en un infierno zeleste que me faiga remerar a nueit.

Pero nomás que remerar-la, nunca será diya
perque l'almario ye buedo
y os dos i cullimos dentro.

Tragando-me a rabia que s'ha tornau buro

lomarica 07/03/2008 @ 00:25

Tragando-me a rabia que s'ha tornau buro,
minchando tierra mullada en os charcos d'o mío melico,
podría chenerar a bida si no me la esen arrancau,
si un caso estiese programau ta bibir-la.
Tragando-me dica o fiemo de todas as plantas,
postrando-me debant de tú como a Puerta d'o Carmen,
solida y debil, con cuatro focos que la bulneran,
capable de soportar la guerra, pero no pas una nueit de sabado.
Como lo David desnudo que t'amostra os suyos atributos
con a richidez perturbadera de cualsiquier Regenta,
me trato debant de tú os charcos ta dixar bien limpia Zeta,

de puro repui toxico embeneno lo mío interior.

Tragando buro, plorando muertes,
y mientres tú a catapulta que gomeca la suya gollada:
ni a lo leixos ni a la tuya cucha, güe me tiens en o tuyo piet dreito.
Y podrán secar-me l'augua, furtar-me o cuerpo,
mesmo prebar de deconstruyir-me y chunir-me a la carretera,
perque a la fin me inclino con cada gota que caye,
y a o cabo ya dixés a masiaus sin de chaqueta.

Alberto Acerete de la Corte "El univierso femenino del esperma"
Traduczión: lomarica.nireblog.com

Antis de botar

lomarica 06/03/2008 @ 15:36

Fez-me una fabor, toz y todas. Antis de botar o domingo, leyez isto:

"Os gais son fillos de pais ostils y alcolicos".
Aquilino Polaino, "experto" proposau per o PP debán d'o Senau. Chunio de 2005.

"A unión entre omosexuals no puede estar clamada matrimonio perque isto ofende a la poblazión".
J.M. Aznar, President d'Onor d'o PP. Febrero de 2006.

"Cal demandar o boto ta rematar con leis asquerosas como la d'o matrimonio entre omosexuals".
Manuel Fraga, President-Fundador d'o PP. Chunio de 2005.

"Sentir-se esferens a os ninos les fa sofrir y más si se tien per pais a dos ombrers u a dos mullers. Yo no soi partidaria de l'adopzión de ninos per parti de gais y lesbianas".
Ana Botella, Segunda Teniende d'Alcalde d'o Conzello de Madrid, d'o PP. Nobiembre de 2002.

"Si se suman dos mazanas, pues dan dos mazanas. Y si se suman una mazana y una pera, nunca pueden dar dos mazanas, perque ye que son componens esferens. Ombre y muller ye una cosa, que ye o matrimonio, y dos ombres u dos mullers serán atra cosa esferén".
Ana Botella.

"No casaré omosexuals perque son personas taradas".
Luis Fernando Caldentey, Alcalde d'o PP en Potons (Barzelona).
Abril de 2005.

"O matrimonio gai ye como a unión entre un perro y una senyora".
Montserrat Nebrera, num. 2 d'o PP per Barzelona en las Eleczions a la Generalitat. Otubre de 2006.

"L'aprebazión d'o matrimonio omosexual ye un parentesis en iste país".
Ana Pastor, Secretaria Echecutiba de Politica Sozial y Bienestar en o PP. Chinero de 2008.

"O PP aplicará o criterio d'oportunidat ta suprimir o no la lei que permite o matrimonio gai".

Mariano Rajoy, President d'o PP. Candidato a la Presidenzia d'o Gobierno. Chinero de 2008.

¿Igualdat?

lomarica 04/03/2008 @ 19:15

Mientres a pasada lechislatura en l’Estau español, o Congreso aprebó a lei de matrimonio entre personas d’o mesmo sexo, que supusió a equiparazión legal de familias omoparentals y eteroparentals.  Per atro canto, tamién o Congreso aprebó a lei que permite a las personas transexuals a modificazión en o rechistro zebil d’o suyo sexo sin nezesidat d’interbenzión quirurchica.

Istos dos son trangos muito importans en a luita contra la conculcazión d’os dreitos d’o coleutibo LGTB (lesbianas, gais, bisexuals y transexuals).  Y digo contra la conculcazión d’os dreitos y no a luita per a igualdat perque en una soziedat os regles abrían d’aplicar-se per igual a las personas sin esferenziar-las per garra condizión.  U, a lo menos, ixo se fa en todas las democrazias oczidentals dende a Reboluzión Franzesa.  Amás, o matrimonio no dixa d’estar un sistema sozial en crisis.  As parellas ya no son de per bida y a conzepzión d’os modelos de combibenzia ye cambiando.  O coleutibo LGTB ha plegau tardi a la soziedat postindustrial.

Güe, a berdadera luita d’as personas LGTB no ye atra que a luita contra la LGTBfobia.  Perque opinions como que as familias omoparentals no son capables de criar nin@s son tamién LGTBfobia, ya que meten en duda as capazidaz d’as personas unicament per a suya condizión afectibo-sexual.

En l’actualidat, a denguno no se l’escapa que ni a o soziologo más conserbador se l’olcurriría dizir que as personas no tienen as mesmas aptituz ta educar per motibos relichiosos, razials u ideyolochicos, pero no cal retrozeder guaire ta parar cuenta que fa bien poco los ateos yeran blasfemos, os negros yeran inferiors y os comunistas teneban cuernos y coda y se minchaban a os nin@s.

A luita contra la LGTBfobia ye una luita nezesaria ta la berdadera integrazión d’o coleutibo, a luita nezesaria, no ta sumar dreitos que s’abrían d’aber teniu dende o sieglo XVIII, sino ta rematar d’una begada con una lacra que menaza a libertat indibidual dende fa muito tiempo.  Y ista luita no ye una luita que penda nomás que d’a boluntat d’as personas LGTB, sino que abría de pender d’a boluntat de todas as personas, pues una soziedat no ye libre dica que no son libres toz os suyos miembros.  L’aliberazión LGTB ye, allora, l’aliberazión afectibo-sexual de toda la soziedat.

En iste camín ha d’implicar-se o Gobierno, lechislando contra la LGTBfobia, educando a os escolars ta la combibenzia, sensibilizando a la poblazión, pero tamién con atras midas que faigan implicar-se a os profesionals sozials, a los meyos de comunicazión y a las entidaz sozials y asoziazions.  Nomás que asinas s’aconseguiran istos ochetibos.

Perseguir a LGTBfobia y ficar-la como delito en o Codigo Penal ye atro trango important en ista baralla.  En a pasada lechislatura, se metión muitos esfuerzos en o matrimonio, pero a reyalidat ye que o coleutibo LGTB encara tiene que luitar (amás de contra sí mesmos t’azeptar-se) en os institutos contra os suyos companyers –cuan no tamién contra os suyos mayestros–, contra os suyos pais, bezins y colla d’iguals, contra achens de sozializazión, contra la soziedat en cheneral y contra toz los que encara continan tenendo pensamientos y autituz LGTBfobas.

Si una gai tiene que continar amando en a sordida escuridat d’un local d’ambient, ye que o matrimonio no le sirbe ta cosa.

Dios s'escapa en l'adreza opuesta

lomarica 04/03/2008 @ 00:47

Dios s'escapa en l'adreza opuesta.
Fuye d'os templos, bueda as Ilesias
y construye cambras ta que las abiten os probes,
cualsiquier mena de probe y dica l'ombre con diners.
Plena as zestas d'alimentos que ha furtau d'os mercaus,
rechenera tot lo que ye crebau y lo distribuye per o mundo,
con os estigmas que clabón a o suyo fillo en as palmas
como coladeros de fortuna equitatiba.
Toz os suyos dominios los expande:
se fa comunista sin que Marx se'n entere,
expendiendo tiquez con o suyo amor
y a imperfeczión que abita en o reberso d'as suyas mans.
Beluns quieren enzarrar-lo, dizen que s'ha tornau barrenau,
que soporta o sindrome de Robin Hood
y que ye en contra d'a Naturaleza,
d'ixe mundo que Él mesmo nos dixó creyau
cuan yera nino y con dosmil gases
chugaba a creyar l'Uniberso con petardos.
Le clamaban insconsecuente per esfender l'amor libre
(entre atras cosas),
y allora Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y en o suyo nombre trancan quilometros de mugas
por las que murió sitanta begadas siete antis d'aber-las ubierto.
Dios expande os suyos dominios:
imbade con o suyo reino los espritos de toz aquels que no
le saben ascuitar.
Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y le dizen los que millor lo conoixen que anda muito entibocau.
¡Torna a os nuestros senderos!, pero Dios no les ascuita.
Ye masiau perdiu.  Lo hemos perdiu, ya no nos ferá caso.
Asperemos que a la fin A suya mesma Bondat lo reforme
y siga Él mesmo qui se reculla entre Os suyos brazos.

Alberto Acerete de la Corte "El universo femenino del esperma"
Traduczión: http://lomarica.nireblog.com