Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"A unica sincusa ta fer una cosa inutil ye amar-la fundament" Óscar Wilde
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

made under linux
be penguin, my darling!

Si quiers escribir-me

Dios s'escapa en l'adreza opuesta.
Fuye d'os templos, bueda as Ilesias
y construye cambras ta que las abiten os probes,
cualsiquier mena de probe y dica l'ombre con diners.
Plena as zestas d'alimentos que ha furtau d'os mercaus,
rechenera tot lo que ye crebau y lo distribuye per o mundo,
con os estigmas que clabón a o suyo fillo en as palmas
como coladeros de fortuna equitatiba.
Toz os suyos dominios los expande:
se fa comunista sin que Marx se'n entere,
expendiendo tiquez con o suyo amor
y a imperfeczión que abita en o reberso d'as suyas mans.
Beluns quieren enzarrar-lo, dizen que s'ha tornau barrenau,
que soporta o sindrome de Robin Hood
y que ye en contra d'a Naturaleza,
d'ixe mundo que Él mesmo nos dixó creyau
cuan yera nino y con dosmil gases
chugaba a creyar l'Uniberso con petardos.
Le clamaban insconsecuente per esfender l'amor libre
(entre atras cosas),
y allora Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y en o suyo nombre trancan quilometros de mugas
por las que murió sitanta begadas siete antis d'aber-las ubierto.
Dios expande os suyos dominios:
imbade con o suyo reino los espritos de toz aquels que no
le saben ascuitar.
Dios s'escapa en l'adreza opuesta
y le dizen los que millor lo conoixen que anda muito entibocau.
¡Torna a os nuestros senderos!, pero Dios no les ascuita.
Ye masiau perdiu.  Lo hemos perdiu, ya no nos ferá caso.
Asperemos que a la fin A suya mesma Bondat lo reforme
y siga Él mesmo qui se reculla entre Os suyos brazos.

Alberto Acerete de la Corte "El universo femenino del esperma"
Traduczión: http://lomarica.nireblog.com

Toda la nueit

lomarica — 02-03-2008 GTM 1 @ 17:28 Tags:
448630626_3c9b5f8195.jpg
He pasau toda la nueit
remerando-te.
Tiengo a tuya gollada
clabada en a retina;
a tuya ulor apegada a yo,
o tuyo sabor encara en a boca;
y a tuya sonrisa
clabada en a mia bida,
funda,
fendo reyalidat un suenio
que ha dixau d'estar suenio
ta fer-se reyalidat.

Cosa

lomarica — 29-02-2008 GTM 1 @ 02:42 Tags:

Cosa podrá con a Berdat,
ni a istoria
ni a soziedat.

Cosa podrá con a Reyalidat,
ni o buedo,
ni a soledat.

Yo tamién tiengo medrana, ¿sabes?
Yo tamién tiengo medrana
a la Berdat,
a la Istoria
a la Soziedat,
a o Buedo
y a la Soledat.

Yo tamién...

Yo tamién sé callar, sé ocultar, sé mentir;
yo tamién sé perder a reyalidat,
innorar lo que siento a o remerar.

Pero bi ha bella cosa,
bella cosa que me impide esconder-me,
ocultar-me,
callar-me,
remerar-me,
mentir-me.

¿Lo reconoixes?

Istorias d'amor

lomarica — 25-02-2008 GTM 1 @ 01:30 Tags:

Güe he baixau de l'autobou d'un bote, he cruixau o paso de zebra dando saltetz, he abrazau a las mías amigas Isa y Neus y he puyau ta casa ascuitando ista canta:

A calor d'a cantonada d'os arrastraus

lomarica — 24-02-2008 GTM 1 @ 00:02 Tags:

1342345083_fdbf455f50_o.jpgGüe ye un d'ixos diyas que cuesta dos oras salir d'o treballo. He quiesto puyar t'o bico andando, per o Puent d'As Fuens, mirando-me lo río. Y m'he trobau con una enluzernant luna plena deban de l'Azut, chusto denzima d'o Puent de Giménez Abad. Ascuitaba "El Rincón de los Arrastrados" de La Pulquería. He aturau en o meyo d'o puent, m'he enchegau un fumarret. Y, a la fin, no sé cómo, pero he plorau.

¿Cuántas nueitz d'ibierno m'has faltau,
sin contar os diyas largos de berano?
Ya no i yes ta querer-nos,
ya brenca más te puedo demandar.
Sé que nunca no ploras por yo,
y yo empapando güembros allenos.

Salgo t'a carrera y me presto a cayer rodando:
Tot ye lento mientres me pienso
en aquel tot que ya no en tiengo,
nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que retormo la balura.

Ya no i yes ta tener-nos,
ta tomar-nos, ta rebolber-nos.
Ya ye igual lo que puedas sentir
si ye de más lo que te tiengo que dizir.

Cada begada más desfeito y colgau d'iste
"te foi de menos".
¿Cuántas nueitz m'asperan encara de fredo infierno?
Y torno t'a carrera a trobar-me condenau
a nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus,
an que remtomo a balura cuan,
d'as mans ataus,
cantamos o nuestro corrius d'amor.

Cantamos a berdat.
No damos soluzión.
Aprende a respirar,
ye a nuestra canta.
No somos atro amor.
O tuyo baile no ye millor
con os arrastraus d'ista cantonada...
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Buelca la tuya ansiedat,
amarra o tuyo plorar.
Bosa uns tragos y anota
atros tantos más.
Nomás que a calor d'a cantonada d'os arrastraus.

Qué lastima

lomarica — 22-02-2008 GTM 1 @ 14:22 Tags:

Isto sí que ye una lastima...  María Escario ya duerme tranquila.

O lumpen dentro d'o lumpen

lomarica — 22-02-2008 GTM 1 @ 02:46 Tags:
enemigo.jpg

Güe soi estau beyendo a obra de teyatro El enemigo de la clase (a bels actors los conoixerez d'a zinta Barrio) en o Prenzipal y he parau cuenta d'una reyalidat: cuan totz os adoleszens parlan d'a suya bida, la cuentan sin cortar-se, airean sin problemas que su pai ye un cabrón, que su mai murió, que él porta la bida d'a familia, que a desestructurazión ye una constante en a suya bida.

Manimenos, un d'os personaches, gai, o primero en fer "a suya clase" en ista obra (que tos recomiendo encarezidamén, no solo que per lo bueno que ye Javier Ambrossi, autor que interpreta a o personache gai, d'o que más referenzias he trobau googleyando ye estau en o blog de Lucía Etxebarría), cuenta la suya bida con más medrana que no denguno, tocando lo tema de refilón. Se refiere a os coños con desgana y esconoxedura, debán d'as chanzas y risas d'os suyos companyers. Y, a la fin, en un inte de cuasi shock diz: "A begadas, en o sexo, os ombres follan con atros ombres y as mullers con atras mullers". Y as mías sospeitas sobre a suya sexualidat (amas de l'inte en que amostra os suyos gayumbos ta destensar una situazión) han estadas claras. Y he bista la suya autuazión en a obra parando cuenta d'a suya condizión y tot encaixaba. Bueno, he de dizir que he parau cuenta d'a sexualidat d'iste personache malas que ha entrau per a puerta con os suyos pantalons arremangaus, o canguro sin chambreta y as Converse All Stars, pero no l'he dau importanzia, per ixo d'estar mediau per iste afer.

O caso ye que he pensau... Si totz entre éls se cuentan as suyas cosas, no se chetan as mans a la cabeza per as suyas bidas, comparten y comprenden as dificultaz, ¿per qué isto no pasa con o marica? ¿Talment siga o lumpen dentro d'o lumpen?

En fin, que tos recomendo que iste cabo de semana baigaz a beyer a obra, y que parez cuenta d'o que tos rezento. Y, si no, a lo menos, tos faigaz o morro cló beyendo a Javier Ambrossi.

...Y me mata o mesmo sol que a tú t'alumbra

lomarica — 19-02-2008 GTM 1 @ 17:09 Tags:

ymemata.jpgEn ista semana he remerau bels tiempos d'o pasau, os tiempos en que uno yera, no ya choben, sino nino. M'he alcordau d'os buenos tiempos y sentimientos bibius con un amigo, talment , o primer nino de que me namoré.

Iste berano coinzidié con él, de casolidat, en Madrid. Y charremos muito d'as nuestras bidas, pero no nos miramos ta zaga ta beyer lo que yera él ta yo, u lo que yera yo ta él, u lo que yéranos; una atra istoria d'intereses cruixaus, esferens y no correspondius, como siempre.

Con 13 anyos uno ya bibiba las mesmas istorias, en afers claus, que contina bibindo a os 24, onze anyadas dimpués, onze anyadas en las que uno ha continau esboldregando-se contra muros bien duros, prebando de fer reyalidat, nomás que con l'asperanza en a man, un amor que nunca no fue correspondiu.

Agora uno ya ha aprendiu a no nomorar-se, u a no prebar de namorar-se a la primera en tot caso. Ayere, parlaba con un amigo común d'iste zagal y de yo y le deziba, parafraseyando a Lo que Surja, que una begada que me gusta un mesache, tiengo que mirar-me que siga d'o 10% de gais que bi ha, dimpués, eliminar a o 50% que le cuaca tener o mesmo rol que no yo, cuan s'ha feito isto, eliminar a o 80% de chen que no busca que buquir, d'infiels y de malrrollers en cheneral. Y, una begada que s'ha feito isto, tener a suerte de que l'amor siga correspondiu y que alto u baixo se tiengan os mesmos intreses.

Güe, a penar de tot, l'asperanza encara no s'ha perdiu. Pero güe, ye triste, tiene nombres propios, y no son de chen. Bakala ye un d'éls. Y encara que nos aprobeitemos d'un almario zibernetico que siempre emos creticau, encara que caigamos en a benta de cuerpos y d'ideyas como si l'amor naixise en un mercau como quien busca pimientos, a o más puro estilo capitalista, siempre rematamos en as mesmas pachinas, pensando-nos que l'asperanza ye o zaguer que se pierde.

A yo tampoco no m'importa...

lomarica — 16-02-2008 GTM 1 @ 13:05 Tags:
nos-importa-igual.jpg

Dende o prenzipio, siempre, as relazions entre omosexuals y eterosexuals s'alazetan en una incomprensión mutua. ¿Per qué?

Dimpués de buquir-me

lomarica — 12-02-2008 GTM 1 @ 16:55 Tags:

bonita.jpeg

No te i quedés dimpués de buquir-me,
mordiés os míos deseyos y aranyés as mías pasions,
pero no te i quedés.
Me dixés solenco tragando buro,
plorando en l'orgasmo doloroso,
una begada más.
No entiendo per qué prenzipiés
si dimpués ibas a dixar-me.

No me truqués dimpués de buquir-me,
respondiés bel mandau de cabo ta cuan,
pero no me truqués.
Me oblidés como
qui oblida un guante,
una begada más.
No entiendo per qué o buedo plenés
si dimpués ibas a dixar-me.

No me queriés dimpués de buquir-me,
me enganyés ta rendir-me debant de tú,
pero no me queriés.
Biolés o mío deseyo asperanzau
a la libertat más plena,
una begada más.
No entiendo per qué me tornés en a bida
si dimpués ibas a dixar-me.