Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica

"L'amor ye a poesía d'os sentius, pero bi ha poesías malismas" Antonio Gala
Gravatarmarica. Ombre omosexual. // 2. Faltada emplegada con u sin o sinnificau d'ombre afeminau u omosecsual.

talment seiga zierto...
l'Antonio Gala de l'aragonés

Si quiers escribir-me

Autobou de ZaragozaTanner yera reyalment poliu. Yera castanyo y teneba o pelo curto y una cara blanca blanca con pequetas (as an Irish Pink Man). Puyó a l’autobou poco dimpués que yo y se posó a o mío canto. Yo iba ascuitando Coldplay en l’iPod y, con a plebia cuasi querendo cayer, podría aber pensau que yera en cualsiquier atra ziudat si no estase perque yera o mesmo recorriu que toz os diyas.

Rezé ta que no s’acotolase a batería de l’iPod y tenese que rendir-me a os encantos de Tanner, pero as mías plegarias no funzionón y Clocks se talló chusto en l’inte más poliu d’a canta (siempre pasa o mesmo). Talment as plegarias de Tanner estasen más fuertes que las de yo.

Recullí os cascos y guardé l’iPod en o mío morral, que porto denzima siempre dende fa siete anyos. Encara que me cuaca, ya ye una mica crebau y remendau, asinas que podez regalar-me un atro (de loneta, per fabor) cuan queraz.

O caso ye que Tanner, o choben castanyo de pelo curto y cara blanca con pequetas (as an Irish Pink Man) s’endrezó ta yo:

- Ei, has quedau u qué?
- No, no he quedau. Boi t’o treballo.
- ¡Si ye domingo!
- Ya, pero yo treballo los domingos. Uno par d’atro.
- Os domingos abrían d’estar ta descansar.
- Ixo mesmo digo yo.

Bi abió un chiquet silenzio.

- ¿Te puedo fer una pregunta? – me dizió.
- Sí, adebán.
- ¿Creyes en Dios?

¡Bonita pregunta ta istas oras! Han cambeyau güe a ora, boi a treballar antis de lo normal y soi dormiu. Quereba ascuitar Coldplay y Dios no m’ha dixau,… Manimenos, respondié.

- Sí, creigo en Dios.
- Me cuaca que me faigas ixa respuesta. Yo tamién creigo en Dios.

¿Y? No goso de parlar d’istas cosas en l’autobou…

- ¿Y rezas a Dios? – me tornó a preguntar.
- Sí, goso de fer-lo.
- ¡Qué alibio! ¡No soi tan rarizo!

Lo dirás tú…

- Muitas personas lo fan – dizié yo.
- Ya lo sé. Allora, si gosas de rezar a Dios, dixa-me que t’amostre unas cosas.

Ebidentement, lo que m’amostró estió lo Libro d’o Mormón (podeban traduzir-lo ta l’aragonés como han feito con os abanchelios).

- No te’n faigas con ixo – le dizié malas que lo beye – soi cristián, sí. Cristián y podría dizir-se que “meyocatolico”,…
- ¡Ixo no ye problema! Muitos catolicos han trobau a Dios más fazilment con nusatros.
- Ya, pero ye que yo, amás, lo trobo fornicando con ombres.

Silenzio.

Fin d’a istoria.

Dos paradas dimpués, baixo de l’autubou. Y me’n boi t’o treballo.

Un Comentario »

  1. solo podia pasarte a ti al......... en fin, aunque sabes que no estoi de acuerdo contigo en cosas religiosas, muy bien dicho!
    PD disculpas por no escribir en fabla, pero es ke no SE!

    rodrigo

Dixar un Comentario


<a href> <em> <blockquote> <strong> <cite> <code> <ul> <li> <dl> <dt> <dd>