Almenistra o tuyo Blog

¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes

O cado de lo marica
Mariconeando en aragonés dende 2007

17/08/2008 GMT 2

Nueit de San Roque

lomarica @ 23:19
moncayo.jpg

Remero los diyas en o lugar de cuan yera nino. Los remero como si estase ayere. As nueitz d'ascuitar mosica dica tardi y pensar-me-ne, as primeras experienzias sexuals, as zorreras marguinals, as de grans companyías, as gambadas a la luz d'a luna, as charradas inozens, as carreras de bizis que remataban empotrau en un parete, o 'tizero' an que guardábanos os clarions ta pintar as carreras con carrils ta ir en bizi, as orquestas que trancaban a las cuatro, os gamusinos, os porros, as estrelas fugazes de San Lorién, os carambels d'a tía moncha, as metidas en a zequia, las moras, as tronadas, o regusto amargo d'a final d'o berano,...

Tot remataba con a cabeza difuera d'a finestra de l'auto de pai, mirando-me a carretera y chugando a contar as ringleras discontinuas, prebando d'ebitar remerar a fin, prebando d'oblidar os compases d'o Dúo Dinámico,... "El final del verano llegó, y tú partirás", difízilment ocultos dezaga d'un "Feelings, nothing more than feelings, trying to forget me" bersionada per Offspring.

Son tantos os remeros que esconde cada cantonada d'iste lugar que bibir-lo de nuebas más de tres diyas seguius ye una tortura china, un difízil echerzizio de tornar a trobar-te con tú mesmo uns anyos antis, con iste marica conoixendo-se, prebando-se, fendo-se os primers lapos, trobando-se con as primeras istorias que a o maitín benién rematan en un no-saludo en o bar, prebando de negar una reyalidat plena de falordias de nueitz, d'inozenzia seminal adoleszent, d'autoenganyos complazientz y d'orgasmos más escondius que no los fumarretz.

O carinyo con que remero aquellas primeras pollas no ye a sordidez d'agora. Suposo que perque no son o mesmo dos amigos descubrindo-se que dos completos esconoixius buscando-se en a nueit ta ir-se-ne bien follaus t'o leito solencos. Suposo que perque o berano ya no sinnifica o mesmo, u perque, simplament, uno ya se fa mayor y pierde a ilusión per as cosas polidas.

Per iste mesmo leito en que agora soi recostau baixo lo Moncayo han pasau istorias y pensamientos muito importans ta yo y, manimenos, me cuesta remerar-me. A mía bida agora ye un reloch de pocha sin segunderos de plazer que se posa en un inte, sin ulor a tierra mullada y sin a calor d'as estrelas mirando-nos enreligaus, sin amor, pero a lo menos con o carinyo d'as carizias estudiadas en as más foscas fantasías fendo-se reyalidat.

Güe soi lo que soi per istos curtos remeros baixo a luz d'a luna plena y l'aduya d'as gambadas per ixos puestos que m'han feito persona, que m'han feito marica, que m'han feito amar a o país y a os suyos paisaches y as suyas ulors y colors,... Y de nueitz, en un d'ixos diyas que ya no son lo que yeran, remero que San Roque m'ha dixau a un canto, albandonau a la fredor d'a remeranza y d'os bersos d'o poeta: ...que cualquiere tiempo pasado fue mejor.

Istas coplas no son güe ta garra pai. Son ta la chobentut trafegada... Son t'o retrato de Dorian Gray que denguno no me debuixó. Per ixo, no soi capable d'atrapar a mia chobentut y ya ni me reconoixco en iste lugar, en o mío lugar, en casa mía, en a bida mía.

Toda la mía chobentut ye atrapada en istas carreras y campos, albandonada a la eternidat y masacrada per o tiempo.

Y ye que, as nueitz de berano, en beras, son malogradas como as golondrinas de Bécquer, esas... ¡no volverán!

Comentarios

Un Comentario »

  1. Tot remataba con a cabeza difuera d'a finestra de l'auto de pai, mirando-me a carretera y chugando a contar as ringleras discontinuas, prebando d'ebitar remerar a fin, prebando d'oblidar os compases d'o Dúo Dinámico,... "El final del verano llegó, y tú partirás", difízilment ocultos dezaga d'un "Feelings, nothing more than feelings, trying to forget me" bersionada per Offspring.

    cheap viagra | 09-02-2010 - 19:13:32 GMT 2 #

Dixar un Comentario


<a href> <em> <blockquote> <strong> <cite> <code> <ul> <li> <dl> <dt> <dd>

Contacta con l'autora u autor | Archibo | ¡Creya tu Blog ya! Fázil y de Baldes