A begadas suenio con que exista a pozión azula. A pozión que combierta cada zelula d'o mío cuerpo en eterosexual. Bella cosa asinas como as pastiellas de Matrix: si quiers continar, mincha-te a pastiella berda, si no, mincha-te l'azula y tot abrá estau un suenio.
Ye como un punto de no retorno cuan ya t'han rezentau toda la istoria: auto-odio, omofobia, sexo per sexo, soridez, BIU, refuse familiar, trolls boques en o blog,...
Güe boi a prener a zaguer dezisión a o respeutibe, güe que ye luna plena -cuántas cosas tiene a luna plena-,...
Si me zorrio a pozima azula tot abrá terminau. Continaré estando un marica amargau en eterolandia, refusau, sin que denguno empatize con yo (güe contimparaba la situazión con una amiga, dezindo-le que ella tampoco no podeba prebar de lograr una completa empatía como muller con os ombres).
Pero puedo eslechir no zorriar-me a pozima etera y quedar-me con a pastiella berda de Matrix. En ixe caso, prebaré de crebar os muros d'iste mundo eteronormatibo y mirar-me más t'allá,... Militar en un coleutibo LGTB, fer-me una colla d'amigos maricas, prebar d'ubrir espazios de sozializazión no eterozentristas, bisibilizar o feito marica,...
Si eslicho a pozima azula, trancaré iste blog -u talment dezida dixar-lo en standby, per ixo de no xublidar o pasau-. Si eslicho continar, continaré. Y allora, iste blog tendrá sentiu.








