M'as feso muito furo. Tú, tan royo, os güellos tamién. M'has meso muito furo con ixe abrigallo de motero y con ixos baqueros pretos. Chugabas con o piercing d'a tuya luenga mientras te posabas en l'autobou y mobebas os pietz nierbudo, calzaus en unas Nike Air blancas.
Te m'he prexinau espelletau. Nomás conoixeba que a tuya cara y o tuyo piercing, de raso ta yo, ta estar uno, ta que me poseyeses y me dixases tranquilo, ta que esenchegases o fuego que ebas enchegau, nomás posando-te-ie, a o mío canto, mientres yo ascuitaba house.
Yera una session de Heaven, a disco de Madrid, a que me taladraba as orellas. Antis d'enchegar-la eba podiu ascuitar o rudio d'o tuyo piercing chocando contra os tuyos dientz, fendo un rudio que encara me meteba más y más furo.
A la fin, baixé de l'autobou y prebé de fixar a tuya imachen en o mío esmo. Lo logré. Lo que no logré estió que esenchegases ixe mesmo fuego que enchegués. Pero agora te remero. Y cuan te torne a beyer te diré una cosa. Muito fura ta dizir-te-la. Muito fura ta publicar-la...









lalola —
mmmmmm me ha encantado, me lo he imaginado y yo tmbien me he...
un beso
14-12-2008 - 05:54:21 GMT 2